ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - نسبت ما و مهدى، عليه السلام، در عصر حاضر اسلام ناب- قسمت چهارم
آنانكه ايمان آورديد! همگى به دين اسلام درآييد، و از گامهاى شيطان پيروى مكنيد، بىگمان او شما را دشمنى آشكار است. پس اگر در پس آنكه شمارا آن نشانههاى روشن آمد لغزيديد، پس بدانيد كه بىگمان خداوند ارجمند فرزانه است. آيا جز به آن چشم دوختهاند كه خداوند در سايه سارى از ابرهاى پوشنده و هم فرشتگان بيايند، حال آنكه كار از كار گذشته و كارها همه به سوى خدا باز مىگردند؟! از بنىاسرائيل بپرس، چه تعداد نشانههاى روشن برايشان آورديم؟ و هر كه نعمت خدا را- در پس آنكه به نزدش آمد- دگرگون بسازد، پس بىگمان خداوند بازجويى سختگير است. اين زندگى پست براى آنانكه كفر ورزيدند زيور داده شد، و آنان را كه ايمان آوردند به پوزخند مىگيرند. حال آنكه آنانكه خويشتندارى ورزيدند- در روز رستاخيز- بر فرازشان قرار دارند. و خداوند هر كه را بخواهد بىشمار روزى دهد. مردمان همگى امتى يكسان بودند كه خداوند پيامبران را- به عنوان مژده بخشانى هشدار ده- برانگيخت، و همراهشان آن كتاب را با آنچه حق است فرو فرستاد، تا در ميان مردم درباره آنچه در آن باره با يكديگر به ستيز برخاسته بودند داورى كند. و جز كسانى كه آن كتاب برايشان آورده شد- در پس آنكه آن نشانههاى روشن به نزدشان آمد- از روى زياده خواهى نسبت به يكديگر، در آن باره به ستيزه جويى برنخاستند. پس خداوند آنان را كه ايمان آوردند- به سوى بخشى از آن حق، كه در اين باره به ستيز برخاسته بودند، به اذن خود ره نمود، كه خداوند هر كه را بخواهد، به راهى راست ره مىنمايد. يا مگر پنداشتيد كه به آن باغ] يعنى بهشت [در مىآييد، بىآنكه شما را داستان آنان كه پيش از شما از جهان رخت بربستند رسيده باشد؟! تنگناها و آسيبها چنان آنان را سود، و چنان به خود لرزيدند، كه آن پيامبر و آنانكه با او ايمان آوردند پيوسته مىگفتند: نصرت خدا چه هنگامى است؟ بهوش! بىگمان نصرت خدا هماره نزديك است.
مرحوم علامه، رضواناللّه تعالىعليه، بر اين باوراست كه چون خطاب به مؤمنان است [يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا!]، ناچار تسليمى كه در آيه به آن امر شده [ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً][١] تسليم امر خدا شدن بعد از ايمان است. از اينجا روشن مىشود كه منظور از پيروى گامهاى شيطان كه در اين آيه از آن نهى شده، پيروى شيطان در هر امر باطلى نيست، بلكه منظور از آن پيروى شيطان در امورى است كه مربوط به دين و آيين باشد، به اينكه راههاى باطل را به پيرايه حق بيارايد و چيزهايى را كه از دائره دستورات دين خارج است به نام دستورات شرعى بنامد، و يكدسته نادان هم از روى بىعلمى به آن بگرايند. و نشانه اين بدعتها اين است كه خدا و پيغمبر در ضمن تعاليم دينى از آنها اسمى نبرده باشند.
در بين اين هفت آيه، فهم يك آيه از صعوبتى ويژه برخوردار است و آن آيهاى است كه پس از ذكر انتظار محرفان، گويا آنان را به آمدن خدا در سايه سارى از ابرها- به همراه فرشتگان- وعده مىدهد. دقت داريم