ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - اگر ابو ابراهيم نبود
اگر ابو ابراهيم نبود
عباسعلى كامرانيان
اگر ابو ابراهيم نبود، نمروديان آخرالزمان جهان و جهانيان را در آتش هوسهايشان مىسوزاندند.
او گوهر مكنون خلقت در حقّه خاك است.
او بزرگ قائد قبيله قائم است.
او شاهد بزم خون و عشق است.
او زايل كننده جرثومههاى فساد از دامن خاك است.
او رمز سعادت ابدى را در گوش جان انسان نجوا مىكند.
او نينواى عشق در دوران كثرت قلبهاى سنگ و پاهاى لنگ است!
او موزون كننده شاهين عدالت در جهان در سايه اراده نافذ حضرت حق است.
او ياور بىبديل بينوايان در عصر طاغوتهاى مدرن است!
او پردهدار غيب و شهود و واسطه خالق و مخلوق در دوران خود و خدا فراموشى انسان است.
اگر خليفة اللّه نبود خلفاى جور نام خدا را از صحنه هستى كنار مىزدند.
اگر بقية اللّه نبود، جهان جاى ماندن نبود!
اگر در خرابات جهان گنج عشقى نبود، اين هيچستان به هيچ هم نمىارزيد.
وقتى بت سازى عادى شود، ابراهيم آخرالزمان بانگ اللّه اكبر سر مىدهد.
وقتى در خارستان حكومتهاى مادى، برگ سبزى يافت نشود، شكوفه نرگس تماشايى است!
حادثه ظهور، عامل بيدارى در عصر غربت ديندارى است.
امام هم حبيب بيماران عشق است و هم طبيب آنها.
امام زمان، عليه السلام، شهد حيات طيبه را در كام جان عبادالرحمن مىريزد.