آنچه از آن با عنوان استراتژى انتظار ياد شده و در اين شماره نيز در قالب ميزگرد وجهى از آن بيان مى‌شود، ناظر بر ضرورت در افكندن طرحى است كلان و همه‌جانبه كه آينده و سرانجام حيات مادى و فرهنگى مسلمين را در عصر غيبت كبرى از منظر دريافت كلى دين و كلام ائمه دين، عليهم‌السلام، بنگرد.

غفلت از گفتگو درباره آينده جهان و جهان آينده و ترسيم خطمشى عمومى مادى و فرهنگى مسلمين مبتنى بر طرحى بنيادين كه در آن غايت و مقصد نهايى تعريف و تبيين شده باشد، موجب بروز انفعالى سنگين توأم با يأس و واماندگى در ميانشان شده چنانكه به تبع اين وضع، ميدان حضور كسانى كه جان و دلشان همسو با تعاليم حقه دينى و شيعى نيست فراختر گشته و بروز بحرانهاى فرهنگى و اجتماعى را سبب گشته است.

فقدان تعريفى روشن از غايت و منزل مطلوب، در طول تاريخ همه اقوام را به مهلكه در انداخته به همان سان كه رويكرد سطحى به عالم و نگاه عوامانه به فلسفه آمدن و زيستن بر پهنه خاك موجب افول ستاره‌هاى بزرگى و اقتدار شده. شايد يكى از رموز استمرار سلطه مستكبرين بر حيات مستضعفين در توجهى است كه همواره درباره مطالعات استراتژيك و طرحهاى بلندمدت مبتنى بر مبانى و مبادى فكرى خاص خودشان داشته‌اند.

يهوديت صهيونيستى همواره از آينده جهان و نحوه سلطه‌جويى بر جهان آينده گفتگو داشته؛ چنانكه نظريه‌پردازان غربى همواره از اين باب سخن گفته‌اند و سياستمداران را وادار به طراحى و برنامه‌ريزى براى آينده كرده‌اند. همين امر خود موجب بوده تا آنان در ميان حوادث غير مترقبه تنها تاكتيت و روشهاى خود را تغيير دهند و با تغيير صورتها همچنان بر مواضع و اهداف طراحى شده قبلى مستقر بمانند و ديگر اقوام را به وادى انفعال بكشند.