ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتادم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
فصل مدرسه، فصل فرهنگ، فصل جوانى
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
پناه گاه «روز قيامت» در زير كوه هاى قدس
٤ ص
(٦)
افزايش فعاليت فرقه انحرافى دراويش
٤ ص
(٧)
تبيلغات براى خروج از اسلام
٤ ص
(٨)
طرح قبايل بعثى براى بوش
٤ ص
(٩)
سرود صهيونيستى موهن به اسلام و پيامبر اعظم (ص)
٥ ص
(١٠)
انتخاب مركز تبليغ وهابيت در ايران
٥ ص
(١١)
استخدام 35 هزار مزدور آمريكايى
٥ ص
(١٢)
اسناد خصومت بهائيت با امام عصر (ع)
٥ ص
(١٣)
آخرين پيام
٦ ص
(١٤)
ماه صيام، ماه عشق
٨ ص
(١٥)
اسوه جهاد و پارسايى
١٠ ص
(١٦)
زندگى نامه
١٠ ص
(١٧)
آثار
١١ ص
(١٨)
از نگاه ديگران
١١ ص
(١٩)
يار پاكباخته امام زمان (ع)
١٢ ص
(٢٠)
امام مظلوم و غريب ما
١٥ ص
(٢١)
سخنرانى منتشر نشده اى از مرحوم حاج قدرت الله لطيفى (ره)
١٥ ص
(٢٢)
مهدويت از ديدگاه آيت الله العظمى بهجت
١٨ ص
(٢٣)
1 وضعيت امام غائب (عج)
١٨ ص
(٢٤)
2 وضعيت مأمومان در غيبت
١٨ ص
(٢٥)
3 اسباب غيبت امام (ع)
١٩ ص
(٢٦)
4 اسباب ظهور امام (ع)
١٩ ص
(٢٧)
الف) راه كارهاى اجتماعى
٢٠ ص
(٢٨)
1 هجرت و ايجاد برادرى ايمانى
٢٠ ص
(٢٩)
2 مصونيّت سازى فرهنگى
٢١ ص
(٣٠)
ب) راه كارهاى فردى
٢١ ص
(٣١)
قرآن و عترت
٢٣ ص
(٣٢)
امام، در بردارنده علوم قرآن
٢٤ ص
(٣٣)
1 قرآن نورى كه چراغ هايش خاموش نشود
٢٧ ص
(٣٤)
2 چراغى كه فروزندگى اش ننشيند
٢٧ ص
(٣٥)
3 راهى كه رونده اش را گمراه نكند
٢٧ ص
(٣٦)
4 روشنى درخشانى كه تابندگى اش به تاريكى نگرايد
٢٧ ص
(٣٧)
5 جدا كننده حق از باطل كه دليلش تباه نشود
٢٨ ص
(٣٨)
6 بنايى كه اساس آن ويران نگردد
٢٨ ص
(٣٩)
7 بوستان هاى عدل و درياهاى قسط و داد
٢٨ ص
(٤٠)
8 سنگ هاى بناى اسلام و شالوده آن
٢٨ ص
(٤١)
9 سرچشمه هايى كه وارد شدگان از آن نكاهند
٢٨ ص
(٤٢)
10 منزل گاه هايى كه مسافرانش هرگز گمراه نشوند
٢٨ ص
(٤٣)
11 پشته هايى كه قصدكنندگان از آن در نگذرند
٢٨ ص
(٤٤)
12 سيراب كننده تشنگى دانشمندان
٢٩ ص
(٤٥)
13 بهار خرّم دل هاى فقيهان
٢٩ ص
(٤٦)
14 ريسمانى با دستگيره هاى محكم
٢٩ ص
(٤٧)
15 پناه گاهى كه دژ و باروى آن بلند و استوار است
٢٩ ص
(٤٨)
16 هدايتگرى كه پيروش رستگار است
٢٩ ص
(٤٩)
17 رخش سبك سيرى براى آنكه با آن بتازد
٢٩ ص
(٥٠)
شعر و ادب
٣٠ ص
(٥١)
حادثه سپيد
٣٠ ص
(٥٢)
اى ظهور ناگهانى!
٣١ ص
(٥٣)
غزل انتظار
٣١ ص
(٥٤)
قيام موعود بر پرده سينماى هاليوود
٣٢ ص
(٥٥)
اسرائيل و بهائيّت
٣٦ ص
(٥٦)
قدس در ميان سندان
٣٩ ص
(٥٧)
علل سقوط حكومت مسلمين در اسپانيا
٤٢ ص
(٥٨)
مايه عبرت
٤٣ ص
(٥٩)
پير چنگى
٤٤ ص
(٦٠)
دعاى امام در شب 23 ماه رمضان
٤٦ ص
(٦١)
مهرنگاه
٤٧ ص
(٦٢)
زرينه هاى سياه
٤٨ ص
(٦٣)
امام و شب قدر
٥٢ ص
(٦٤)
مهدويّت در صدا و سيما
٥٦ ص
(٦٥)
ديدگاه هاى گوناگون درباره انتظار
٥٨ ص
(٦٦)
دو برداشت از ظهور
٥٨ ص
(٦٧)
نتيجه
٥٩ ص
(٦٨)
ياد امام در عيد فطر
٦١ ص
(٦٩)
پرسش شما و پاسخ موعود
٦٢ ص
(٧٠)
1 معرفى به نام
٦٢ ص
(٧١)
2 معرفى با عدد
٦٢ ص
(٧٢)
3 معرفى با صفت
٦٢ ص
(٧٣)
معرفى به نام، برطرف كننده اختلاف نيست
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - اسرائيل و بهائيّت

گسترش داد.[١]

بهائيان با تمام وجود خود را در اختيار اسرائيلى‌ها قرار داده بودند، به گونه اى كه توانستند اعتماد بيش از حدّ اسرائيلى‌ها را كسب كنند و اسرائيلى‌ها نيز در برابر خوش خدمتى آنها رفتار ويژه اى داشتند. در يكى از اسناد، به نقل از يكى از بهائيان به نام «فريدون رامش فر» كه مسافرتى به اسرائيل داشته، درباره نحوه برخورد اسرائيلى‌ها با بهائيان آمده است:

... دولت اسرائيل آن‌قدر نسبت به بهائيان خوش‌بين است كه در فرودگاه خود، احيا (بهائيان) را بازرسى نمى كند. به طورى كه وقتى رئيس كاروان به پليس اظهار مى‌دارد اينها بهائى هستند، حتى يك چمدان را باز نمى كنند. ولى بقيه مسافرين- حتى كليمى‌ها- را بازرسى مى‌كنند به طورى كه يك كليمى اعتراض كرده بود كه چرا بهائيان را بازرسى نمى‌كنيد و ما را كه اينجا موطن‌مان است، مورد بازرسى قرار مى‌دهيد![٢]

بهائيان در كنار عناصر فراماسون و صهيونيست، در دوران محمدرضاشاه نقش مهمى در اجراى نظرات و سياست‌هاى خود داشتند. در اين دوران باتوجه به نفوذ بيشتر آمريكا و اسرائيل، تلاش فراوانى براى رسميت بخشيدن به فرقه بهائيت مى‌شد زيرا آنها نقش مؤثرى در تثبيت رژيم سلطنتى و حكومت شاه داشتند، به گونه اى كه بسيارى از نزديكان شاه و خاندان پهلوى و عده زيادى از كارگزاران و متولّيان پست‌هاى حساس و كليدى كشور بهايى بودند.[٣]

در سال ١٣٣٩ فهرستى از اسامى مقامات نظامى و غيرنظامى تهيه شد كه نشانگر تصدّى بيشتر پست‌هاى اطلاعاتى، امنيتى، سياسى و اقتصادى كشور به وسيله بهائيان بود. البته به دليل پنهان‌كارى و عدم اظهار، بعضى از افراد در پست‌هاى مهمى بودند كه نام آنان در اين فهرست نيامده و بى ترديد، تعداد بهائيان شاغل در دستگاه‌ها چندين برابر فهرست مزبور بوده است. در سال‌هاى بعد، تعداد بهائيان شاغل و سطوح اشتغال آنان بالا رفت، به طورى‌كه اميرعباس هويدا نخست‌وزير سيزده ساله «ليلى امير ارجمند» مشاور ويژه فرح و مدير برنامه‌هاى آموزشى و تربيتى رضا پهلوى، «عباس شاهقلى» وزير بهدارى و وزير علوم، «روحانى» وزير آب و برق و كشاورزى در دولت هويدا، «شاپور راسخ» مشاور عالى و در واقع گرداننده سازمان برنامه و بودجه و مدير تشكيلات بهائيت در ايران، «عبدالكريم ايادى» پزشك مخصوص شاه و ٢٣ شغل ديگر و ده‌ها تن از سران رژيم، از اعضاى فرقه بهائيت بودند.[٤]

بهائيت در تمام دوران سلطنت پهلوى و در مقاطع حساس، به رغم ادعاى غيرسياسى بودن، هماهنگ با سياست‌هاى موردنظر رژيم و در جهت تثبيت موقعيت آن تلاش كرد. تأييد انقلاب سفيد شاه، همكارى با ساواك، جلب حمايت دولت‌هاى بزرگ از شاه و سلطنت او به وسيله اسرائيل، و عضويت در حزب رستاخيز، قسمتى از مواضع سياسى فرقه مزبور بود. يكى از مبلغان بهائيت درباره تأثير متقابل بهائيت بر شاه و خاندان پهلوى گفته بود:

«كارهايى كه اكنون به دست اعلى حضرت شاهنشاه صورت مى‌گيرد، هيچ كدامشان روى اصول دين اسلام نيست زيرا شاه به تمام دستورهاى بهائى آشنايى دارد و حتى ايشان با اشرف پهلوى در دوران كودكى در مدرسه بهائيان ... درس‌