عدالت را مى توان شاخصه اصلى منش حكومتى حضرت مهدى (ع) دانست، در حقيقت امر ظهور ملازم با عدالت گسترى در جهان است كه به دست آن حضرت اعمال مى شود. پيامبر اكرم (ص) در حديثى مى فرمايند:[١]

اگر از دنيا جز يك روز باقى نماند، خداوند آن روز را طولانى مى كند تا مردى از فرزندان من ظهور كرده و زمين را آكنده از عدل و داد نمايد همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است.[٢]

اين مطلب در روايات متعدّدى بيان شده است. ابوسعيد خدرى از رسول الله (ص) نقل مى كند كه آن حضرت فرمودند:

امت (حضرت مهدى (ع)) به او پناه مى برند همان گونه كه زنبوران عسل به ملكه خود پناه مى برند، او زمين را پر از عدل مى كند همان گونه كه از ستم پر شده است، تا اينكه مردم به مانند حالت اولشان (زمان رسول خدا (ص) يا زمان حضرت آدم)[٣] باشند. خوابيده اى را بيدار نمى كند و خونى را نمى ريزد.[٤]

اميرالمؤمنان حضرت على (ع) در مورد سيره و روش آن حضرت پس از امر ظهور مى فرمايند:

زمانى كه مردم هدايت را با هواهاى نفسانى خود تطبيق مى كنند، آن حضرت هوا را با هدايت تطبيق كرده و هدايت را بر آن ترجيح مى دهند و آرا و نظريات را با قرآن مى سنجد اين در حالى است كه مردم، قرآن را بر طبق نظريات خود معنا مى كنند ... تا آنجا كه جنگ هائى مانند شتر وحشى برپا شده كه دندان هايش را نشان داده و پستان هايشان از شير پر شده و شيرش نيز شيرين مى باشد اما نتيجه آن بد خواهد بود. بدانيد كه فردائى خواهد آمد با چيزهائى كه نمى شناسيد. آنگاه والى، عمال و كارگزاران بد و خائن را به خاطر كارهاى بدشان مؤاخذه مى نمايد.

آن زمانى است كه زمين پاره هاى جگرش را (گنج هاى خود را) براى حضرت نمايان ساخته و آرام و بدون زحمت افسار و اختيار خود را به او مى سپارد، آنگاه حضرت سيره و روش عدالت را به شما نشان داده و كتاب و سنتى را كه مرده است، زنده مى نمايد.[٥]

پيامبر اكرم (ص) نيز در رواياتى منش و رفتار آن حضرت را پس از ظهور بيان كرده اند كه در اينجا به برخى از آن ها اشاره مى كنيم:

١. بذل و بخشش فراوان‌

پيامبر اكرم (ص) مى فرمايند:

در آخرالزمان- در مدت طولانى و سختى و تنگدستى- امامى وجود دارد كه به مردم بذل و بخشش مى نمايد، شخصى پيش او مى رود و او با دو دست خويش مال را جمع نموده و به او مى دهد، در آن زمان آن قدر مال و خير به مردم مى رسد كه همّ و غم شخص اين است كه در ميان خاندانش كسى‌