ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - اهل بيت (ع) مخزن علم الهى

كلمه طيبه اهل‌بيت (ع)

على استادآقايى‌

خداوند در قرآن كريم در مورد كلمه طيبه و شجره طيبه اهل بيت (ع) مى فرمايد:

أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ.[١]

اى رسول ما! ندانستى (تو كه مى دانى) كه چگونه خدا كلمه پاكيزه (و روح پاك) را به درخت زيبايى مثل زده كه اصل ساقه آن برقرار باشد و شاخه آن به آسمان (رفعت و سعادت) بر شود و آن درخت زيبا به اذن خدا همه اوقات ميوه هاى مأكول و خوش دهد. خداى اين گونه مثل هاى واضح براى تذكر مردم مى آورد.

امام صادق (ع) در تفسير اين آيه از رسول خدا (ص) نقل مى فرمايد كه فرمود:

من ريشه اين درخت هستم و اميرالمؤمنين على (ع) نيز تنه آن مى باشد، و امامان از ذريه آن حضرت شاخه هاى آن درخت هستند. علم ائمه ميوه اين درخت است و پيروان با ايمان آن ها برگ هاى اين درختند.

سپس امام صادق (ع) فرمودند: «آيا چيز ديگرى باقى مى ماند؟» راوى گفت: نه، به خدا سوگند كه همه را كمال و تمام فرموديد.

امام فرمودند: «به خدا قسم هنگامى كه فرد مؤمن متولد مى شود برگى در آن درخت ظاهر مى گردد و هنگامى كه مؤمن راستين مى ميرد، برگى از آن درخت مى افتد.[٢]

آن حضرت در جاى ديگر درباره «تأتى اكلها كلّ حينٍ بإذن ربّها» مى فرمايد:

منظور از اين آيه، علم و دانش امامان معصوم است كه در هر سال از هر منطقه به شما مى رسد.