منظور از حمل نمودن امر ما، صرفاً تصديق و قبول آن نيست، بلكه حمل امر ما پوشيده داشتن صيانتش از غير اهل آن است. به آنان [حاملان امر ما] سلام برسان و به ايشان بگو: خداوند رحمت كند بنده اى را كه محبت مردم را به ما جلب نمايد، آن چه را درك مى كنند برايشان بيان كنيد و آن چه را انكارمى كنند، از ايشان پوشيده داريد.[١]

بعضى از مردم تنها قادر به درك و تحمل قسمتى از معارف ياد شده هستند و اين به دليل اختلاف درجات آن هاست. بر همين اساس اصحاب ائمه (ع) نسبت به تحمل علوم و معارف امامت از يكديگر متفاوت بودند. به عنوان نمونه، ابوذر غفارى (ره) طاقت و تحمل آن چه سلمان فارسى مى دانست، نداشت تا حدى كه از حضرت امام سجاد (ع) روايت شده است كه فرمودند:

اگر ابوذر از آن چه در قلب سلمان است، آگاهى مى يافت، او را به قتل مى رساند.[٢]

تسليم بودن به اسرار امامت‌

از آن جا كه عقول را تحمل آن چه از اسرار ائمه (ع) صادر شده است، نمى باشد [و صلاحيت قضاوت در آن باره را دارا نيستند] پس بر صاحبان خرد انكار آن معارف جايز نيست، و ناگزير از تسليم در برابر امر ايشان هستند. از امام باقر (ع) از رسول خدا (ص) روايت شده كه فرمودند:

همانا موجب هلاكت است اگر كسى از شما به خبرى [درباره ما] مخاطب قرار گيرد اما آن را تحمل ننموده و بگويد، به خدا اين چنين نيست، به خدا چينن نيست، و انكار همانند كفر است.[٣]

امام باقر (ع) در روايتى مى فرمايند:

همانا كلام ما چنان است كه قلب هاى مردم [به دليل صعوبت‌] نسبت به آن اشمئزاز دارد. پس هر كس نسبت به آن اقرار كرد و پذيرفت، بيشتر برايش بيان كنيد، و هر كس نسبت به آن انكار كرد، دست نگه داريد و پوشيده داريد. [آگاه باشيد] كه گريزى از فتنه اى نيست كه هم رازان و هم دمان در آن فرو افتند (و نابود شوند) چنان كه تار مويى دو نصف مى شود، تا آن كه غير از ما و شيعيانمان باقى نمانند.[٤]

و از آن حضرت (ع) روايت شده كه:

«به خدا سوگند، محبوب ترين اصحاب [و پيروان‌] ام نزد من، خويشتن دارترين، فقيه ترين و كتوم ترين شان نسبت به [اسرار] سخنان ماست. و ناشايست ترين و منفورترينشان كسى است كه هنگامى كه حديث منسوب به ما را مى شنود، كه از ما روايت شده است، و آن را نمى پذيرد، اشمئزاز جسته و انكار كند، و هر كس را كه حقانيت آن را پذيرا گشته، تكفير نمايد؛ در حالى كه او نمى داند شايد آن كلام از ناحيه ما صادر گشته و به ما اسناد داشته باشد و او به واسطه آن [اقدام‌] از ولايت ما خارج شده باشد.[٥]

آشكار شدن اسرار در عصر ظهور

حضرت امام باقر (ع) در روايتى مى فرمايند:

همانا كلام آل محمد صعب آميخته به دشوارى، سنگين و پوشيده در حجاب، فراتر از دست يابى عقل است، كه آن را جز ملك مقرب يا پيامبرى مرسل يا بنده اى كه خدا قلبش را به واسطه ايمان امتحان كرده، و يا شهرى كه بلند و استوار است، تحمل نمى كند. پس هنگامى كه قائم ما