خداوند در روز هفتم از آنچه ساخته بود فارغ شد و آرام گرفت. پس خداوند روز هفتم را مبارك خواند و آن را تقديس نمود؛ زيرا كه در آن روز بعد از اتمام كارش استراحت نموده و آرام گرفت.[١]

چگونه مى‌توان خستگى را به خداوند نسبت داد؟! آيا كسى كه خسته شود مى‌تواند استحقاق مقام خدايى را داشته باشد؟ اما آنچه حقيقت است در «قرآن كريم» آمده است.

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ.[٢]

و در حقيقت، آسمان‌ها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است در شش هنگام آفريديم و احساس خستگى نكرديم.

در همين سفر پيدايش نسبت به انبيا نيز تهمت‌هايى روا داشته‌اند:

و لوط از صوغر خارج شد و با دو دختر خود در كوه ساكن شد؛ زيرا ترسيد كه در صوغر بماند پس با دو دختر خود در غارى ساكن شد. دختر بزرگ به دختر كوچك گفت: پدر ما پير شده و مردى بر روى زمين نيست كه بر حسب عادت كلى جهان بتواند با ما نزديكى كند. بيا تا پدر خود را شراب بنوشانيم و با او همبستر شويم تا نسلى از پدر خود نكاهيم پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانيدند و دختر بزرگ آمده و با پدر خويش هم خواب شد و او از خوابيدن و برخواستن وى آگاه نشد.[٣]

اين‌چنين كتاب مقدس لوط نبى را به زنا با دختران خود محكوم مى‌كند. اينها دروغى بيش نيست.

آيا با وجود اين مطالب خرافى و دروغين باز هم كتاب مقدس معصوم از خطا و اشتباه است.

٢- ٢. سلامت كتاب از تناقض (اختلاف‌ها و اشتباه‌ها): كتابى كه ادعاى عصمت آن مى‌رود ممكن نيست كه احكامش با هم تناقض داشته باشند، مطالبش با هم اختلاف ندارند و اشتباهى در آن مشاهده نمى‌شود. كتابى كه در دست اهل كتاب است پر است از اين اشتباه‌ها، اختلاف‌ها و ....

در كتاب إظهار الحق آمده است:

نويسنده مى‌گويد: هر كدام از اختلافات و اشتباهات به مواردى تقسيم مى‌شوند. اختلافاتى كه بين دو سفر است يا دو صحاح در يك سفر، و گاهى اين اختلافات ميان دو فقره در يك صحاح است يا در يك فقره ميان دو نسخه، يا بين دو ترجمه با دو زبان مختلف و ... و طريق شناخت اختلافات، مقابله بين اسفار و صحاح‌ها و ميان ترجمه‌هاى مختلف و نسخه‌هاى متفاوت است. اغلب اختلافات به الفاظ برمى‌گردد و اما اشتباهات، آنچه كه اشتباهى در آن رخ مى‌دهد به خود فقره و معناى آن برمى‌گردد، شناخت اشتباهات به‌وسيله تناقض آنها با واقعيت يا عرف يا تاريخ يا عقل يا اقوال محققين يا با آنچه كه در دين بديهى است امكان مى‌يابد.[٤]

در اينجا به برخى از اختلافاتى كه در كتاب مقدس وجود دارد اشاره مى‌كنيم. آنها بر سه نوعند:

الف) تناقض در يك خبر و موضوع آن؛

ب) تناقض در يك خبر و در دو موضوع؛

ج) تناقض در حكم تكليفى.

الف) تناقض در يك خبر و موضوع آن: براى مثال در انجيل متّى آمده است:

اين دوازده نفر را عيسى (ع) فرستاده و به آنها وصيت كرده و گفت: از راه امت‌ها نرويد و در شهرى از سامريان داخل مشويد. بلكه نزد گوسفندان گم شده اسراييل برويد.[٥]

و در پايان انجيل متّى آمده است:

پس عيسى پيش آمده به ايشان خطاب كرده و گفت: تمامى قدرت آسمان و زمين به من داده شده است، پس برويد و همه امت‌ها را شاگرد سازيد و ايشان را با اسم رب و ابن و روح‌القدس تعميد دهيد.[٦]

دكتر عبداللَّه در توضيح اين دو متن مى‌نويسد:

متن اول به دعوتى خصوصى تصريح مى‌كند- كه صحيح همان است- اما در متن دوم دعوتى عمومى دارد. اين دو متن در يك انجيل آمده‌اند.[٧]

اين است تناقض در يك خبر و موضوع آن. چگونه اين كتاب را متصف به عصمت مى‌كنند در حالى كه چنين تناقضاتى در آن وجود دارد.

ب) تناقض در يك خبر و در دو موضوع: آنچه كه در انجيل متّى و لوقا در مورد نسب نامه حضرت مسيح آمده است با هم تناقض دارند. درا نجيل متى در صحاح اول آمده است:

كتاب نسب‌نامه عيسى مسيح بن داوود بن ابراهيم.[٨]

و اما در انجيل لوقا آمده است:

عيسى آن هنگام كه شروع كرد قريب به سى ساله بود و حسب گمان مردم پسر يوسف بن هالى بن متاثيا بن لاوى بن ملكى بن ينا بن يوسف بن متاثيا بن عاموس بن ناحوم بن حسلى بن نجاى بن مآث بن متاثيا بن شمعى بن يوسف بن يهودا