ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٢ - تفكر ولايى مهدوى

رويكرد مهدوى و رسانه هاى ما

اسماعيل شفيعى سروستانى‌

تفكر ولايى مهدوى‌

شايد از كاهلى معلمان و مبلغان يا غفلت رسانه‌هاست كه با وجود وسعت امكانات رسانه‌اى در حال حاضر، عموماً، و وسعت فرصت و شرايط تاريخى و اجتماعى ايران اسلامى طى دو دهه اخير، خصوصاً، به نحوى شايسته درباره فرهنگ مهدوى و توانايى ژرف و بالقوه آن سخن به ميان نيامده است. البته، از روشنفكرى عارض بر حيات فرهنگى و اجتماعى ما طى همين يك دهه اخير نيز نمى‌توان غافل شد.

از آنجا كه مهدويت پيوسته و وابسته به تفكر ولايى است؛ ناظر بر نظام معرفتى ويژه‌اى است كه به نوعى حقيقت ديانت، جانمايه و روح آن را بيان مى‌كند و شايد از اين روست كه در خود و با خود نقد ساير نظام‌هاى معرفتى را دارد؛ از جمله نظام سكولاريستى غربى را كه با گستاخى سعى در تكيه زدن بر منصب تفكر فلسفى و بينش دينى دارد. همين جانمايه است كه به مهدويت مدد مى‌دهد تا در هيئت «فرهنگ» ناظر بر ساختار كلان مناسبات فردى و اجتماعى مسلمين در گستره زمين و در طول تاريخ باشد. به عبارت ديگر، مهدويت از تمام ويژگى‌ها براى مبدل شدن به مفهومى سترگ، مؤثر و ماندگار برخوردار است؛ چنانكه مى‌تواند براى انسانِ مانده در انفعال به نحوى ادب بودن و زيستن را تعريف كند.

اين نحوه از بودن و زيستن، انسان را در نسبت با تفكر ولايى مهدوى نگه مى‌دارد و او را در سير از ظاهر به باطن، سير از باطل به حق و بالاخره سير از صورت به حقيقت،