ج) تناقض در حكم تكليفى: در احكام تكليفى نيز تناقض‌هايى در كتاب مقدس ديده مى‌شود. براى مثال برخى از متون كتاب مقدس به حرمت خمر و اجتناب از نوشيدن آن امر كرده و برخى ديگر آن را نعمت خدا و منّتى از طرف او مى‌دانند.

از متونى كه در مورد تحريم خمر آمده است:

شراب مسخره كننده است و مسكرات عربده مى‌آورد و هر كه با آن فريفته شود حكيم نيست.[٥]

همچنين آمده است:

زنا، شراب و شيره دل ايشان را مى‌ربايد.[٦]

و متونى كه آن را حلال مى‌شمارد:

تو را دوست داشته بركت خواهد داد و خواهد افزود و ميوه بطن تو و ميوه زمين تو را و شراب و روغن تو را و ... دوست دارد.[٧]

در سفر جامعه آمده است:

شرابت را با قلبى پاك بنوش.[٨]

و در متّى:

پسر انسان كه مى‌خورد و مى‌نوشد مى‌آيد و مى‌گويند اينك مردى پرخور و ميگسار آمد.[٩]

اين هم تناقض در حكم تكليفى، آيا كتاب مقدس معصوم از خطا و اشتباه است؟

اشتباهات‌

در كتاب مقدس اشتباهات بسيارى وجود دارد. علامه رحمةالله هندى برخى از آنها را در كتابش آورده است.

در آيه هفده از باب دوم سفر پيدايش آمده است:» اما از درخت معرفت نيك و بد زنهار نخورى؛ زيرا روزى كه از آن خوردى هر آينه خواهى مرد «. و اين اشتباه است، چرا كه حضرت آدم (ع) از آن خورد و نه تنها در آن روز نمرد بلكه بيش از نود سال زندگى كرد.[١٠]

و از جمله اشتباهات در عهد جديد:

در باب بيست و شش از انجيل متّى كه عيسى (ع) به يهود مى‌گويد: بعد از اين پسر انسان را خواهيد ديد كه بر دست راست قوّت نشسته بر ابرهاى آسمان مى‌آيد.[١١]

و اين يك اشتباه است چرا كه يهود هنوز ننشسته است و بر ابرهاى آسمان نيامده است.[١٢]

كتاب مقدسى كه بنيادگرايان ادعاى عصمت آن را دارند پر است از اختلافات و اشتباهاتى كه نمونه‌هايى از آن ذكر شد، چگونه كتاب مقدس را كتابى بدون اشتباه و خطا مى‌دانند؟!

اما تنها كتابى كه در آن اشتباه و يا اختلافى وجود ندارد كتاب «قرآن كريم» است. خداوند بزرگ مى‌فرمايد:

أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً.[١٣]

آيا در معانى قرآن نمى‌انديشيد؟ اگر از جانب غير خدا بود قطعاً در آن اختلافات بسيارى مى‌يافتند.

٣. دربرداشتن موارد غيبى‌

مطالب مشتمل بر موارد غيبى يك كتاب نشان از سلامت متن آن است. اگر كتابى معصوم از خطا و اشتباه باشد به ناچار بايد محتوى موارد غيبى باشد. مانند ايمان به روز جزا و ايمان به صفات و اسماء خداوندى، عقل به تنهايى قادر به درك همه يا برخى از آنها نيست، پس هر كتابى كه شامل اينگونه مباحث شد (مثل قرآن كريم) صادق و حقيقى است. البته منظور ما كتابى است كه شامل متونى مشتمل بر صفات و اسماء خداوندى بوده يا هر چيزى كه از ملائكه، بهشت و جهنم، روز حساب و ... بحث كرده باشد نه همه كتاب‌ها.

بايد بدانيد كه عقل از درك مغيبات عاجز است و هيچ راهى براى درك آنها جز طريق وحى صادق از خداوندى آگاه نيست. پس آمدن برخى از مغيبات همچنانكه در قرآن نيز آمده است دليلى است بر اينكه اين متن وحى صادقى است كه امكان دستيابى به آن از غير طريق وحى وجود ندارد. خداوند مى‌فرمايد:

عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ