ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - عريضه
عريضه
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
محضر مقدس حضرت بقيةاللَّه الأعظم، أرواحنا له الفداء
السلام عليكم يا اهل بيت النبوة، السلام عليك يا بقيةاللَّه فى أرضه و حجته على عباده.
پيش از هر سخن آرزو مىكنم در هر كجاى اين دنيا كه بهسر مىبريد سلامت باشيد و وجود مقدستان از جميع بلايا و فتنهها مصون باشد. دعا مىكنيم خداوند با ظهور شما به همه غمها و مصيبتهاى عصر غيبت خاتمه دهد.
راستش دلمان گرفته بود و غم و اندوهى بزرگ بر سينهمان سنگينى مىكرد. از اينكه مىبينيم در كشورى كه همه شرافتش به نام شماست، كار كردن به نام شما چقدر دشوار و طاقتفرساست بسيار ملول و پريشان خاطريم. شما خودتان بهتر از همه مىدانيد كه در چهار، پنج سال گذشته براى اينكه بتوانيم ياد و نام شما را در شهر و روستاى اين كشور منتشر كنيم، چقدر خون دل خورديم.
شما بهتر از همه خبر داريد كه در اين چند سال كمتر بيتى از بيوت مراجع و آيات عظام و كمتر دفترى از دفاتر مسئولان فرهنگى اين كشور بوده است كه ما سر نزده باشيم و حكايت تنهايى و غربت مؤسسهاى را كه بهنام شما فعاليت مىكند مطرح نكرده باشيم.
شما خوب مىدانيد كه در اين مدت چه بسيار بزرگانى ضمن بازديد از مؤسسه با تأييد و تشويق فعاليتهاى آن، قول همكارى و مساعدت دادند، امّا رفتند و پشت سر خود را هم نگاه نكردند! نمىدانم جرم ما چيست؟
آيا اينكه خواستهايم در عصر غيبت و در هنگامه آخرالزمان كه سيل فتنهها جوانان اين سرزمين را نشانه گرفتهاند، با مطرح كردن نام شما و با طرح احياى انديشه انتظار سدى نفوذناپذير در برابر اين سيل بنيانكن برپا كنيم، جرم است؟
آيا اينكه خواستهايم فارغ از همه هياهوهاى سياسى و دستهبندىها فقط به انگيزه ترويج ياد و نام شما به كار فرهنگى دست زنيم، جرم است؟
آيا اين سزاوار است كه در كشور امام زمان، عليهالسلام، همه فعاليتهاى به اصطلاح فرهنگى، ازموسيقى، سينما و تأتر گرفته تا نشريات ايمان برباد ده از حمايت و پشتيبانى برخوردار باشند، امّا تنها مجلهاى كه «به نام امام عصر، عليهالسلام، و براى امام عصر، عليهالسلام» در اين سرزمين منتشر مىشود. حتى امكان تهيه كاغذ يك شماره خود را هم نداشته باشد؟
بيش از اين مزاحم نمىشوم؛ چرا كه شما همه اينها را به خوبى مى دانيد و از جزئيات همه آنچه در اين چندسال بر ما گذشته اطلاع داريد.
ابتدا مىخواستيم اين نامه را به چاه عريضه مسجد مقدس جمكران بيندازيم، امّا بعد گفتيم كه نه، شما حتماً براى يكبار هم كه شده مجله خودتان را ورق مىزنيد، اين بود كه تصميم گرفتيم نامه را در مجله منتشر كنيم.
أللّهم إنّا نشكو اليك فقد نبيّنا صلواتك عليه و اله، و غيبة و ليّنا و شدة الفتن بنا و تظاهر الزمان علينا.
قربان شما
چشم انتظارانتان در مجله موعود