ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - اهرم هاى سياسى غرب براى كنترل جمعيت مسلمانان
اهرمهاى سياسى غرب براى كنترل جمعيت مسلمانان
صالح قاسمى
«ايالات متّحده آمريكا»، طى دهه پنجاه ميلادى، متوجّه اين مسئله شد كه اگر سطح تكنولوژى بين كشورها، به خصوص در زمينه نظامى مساوى شود، افزايش جمعيت، عامل برترى خواهد بود؛ همانگونه كه كشورهايى مثل «هند»، «چين» و «پاكستان»، امروز به تكنولوژى علمى و نظامى غرب و آمريكا دست يافتهاند و امروز تهديدى جدّى براى غرب و اروپا هستند.
در دهه هفتاد و زمان هنرى كسينجر، مشاور امنيت ملّى رئيسجمهور وقت آمريكا، پروژهاى درباره روند فزاينده رشد جمعيت جهانى بر امنيت ملّى آمريكا، طرّاحى و انجام شد.
اين پروژه روند فزاينده رشد جمعيت جهانى را بر خلاف امنيت ملّى آمريكا مىدانست و با تشريح استراتژى آمريكا در مورد جمعيت جهانى، سياستها، راهكارها، چگونگى همكارى سازمانهاى بينالمللى و روش ترغيب و اقناع رهبران كشورهاى مورد نظر براى كاهش روند رشد جمعيت را تبيين مىكرد.
بر اساس اين پژوهش، افزايش جمعيت در كشورهاى كمتر توسعهيافته با فرهنگ غنى، منجر به افزايش مصرف اين منابع در راستاى تأمين رفاه و معيشت مردم آن كشورها شده است و در نتيجه نفت و ديگر منابع با افزايش قيمت و در واقع كاهش دسترسى غرب و آمريكا مواجه مىشوند و منافع اقتصادى آنها را به خطر مىاندازد.
ساموئل هانتينگتون در بخشى از مصاحبه خود درباره تمدّن اسلام و چين و چالش آنها با تمدّن غرب، با اشاره به نقش روزافزون مسلمانان مىگويد: تمدّن اسلام، تمدّنى است كه چالش آن تا حدودى متفاوت از ديگر چالشهاست؛ چرا كه اين تمدّن اساساً ريشه در نوعى پويايى جمعيت دارد. رشد بالاى زاد و ولد كه در اكثر كشورهاى اسلامى شاهد آن هستيم، اين چالش را متفاوت كرده است. امروزه بيش از ٢٠% جمعيت جهان اسلام را جوانان ١٥ تا ٢٥ ساله تشكيل دادهاند.[١]
از همينرو، اين كشور بخشى از سياستهاى خارجىاش را بر مبناى كنترل جمعيت كشورهاى جهان سوم و خصوصاً كشورهاى اسلامى متمركز كرده است و اين مهم را از طريق «صندوق جهانى پول»، «سازمان ملل متّحد» و سازمانهاى وابسته به آن، مثل «سازمان بهداشت جهانى»، «سازمان كشاورزى و تغذيه بينالمللى» و غيره انجام مىدهد.
آمريكا بر اين مسئله باور دارد كه بالأخره كشورهاى در حال توسعه، به تكنولوژى غرب، به خصوص تكنولوژى نظامى آن دست خواهند يافت. اين باور در نتيجه تجربه آن در چين، هند، پاكستان و كشورهاى ديگر بوده است. به همين دليل، اين كشور در سياست خارجىاش در مورد عامل جعيت، بر اساس چند استراتژى عمل مىكند: