ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٢ - اركان اربعة انتظار (٤)
اركان اربعة انتظار (٤)
عبّاسعلى پرچىزاده
نكته مهم در اين بحث اين است كه بنا بر روايات، انكار يكى از ائمّه (ع)، در حكم انكار جميع آنها و در حكم انكار رسول خدا (ص) بوده است و چنين كسى قطعاً گمراه و منحرف خواهد بود.[١]
شاعر بزرگ اهلبيت (ع) سيد حميرى (١٧٣ م.) شيعه، ولى از پيروان كيسانيه بود؛ يعنى بعد از امام حسين (ع) به امامت برادر آن حضرت، محمّد حنيفه معتقد بود. او با وجود همه اشعارى كه در حقّ اهلبيت (ع) داشت و مبارزه ادبى كه با دشمنان آنان مىنمود، خبردار شد كه امام صادق (ع) او را كافر ناميدهاند. نزد آن حضرت آمده، عرض كرد:
آيا من، با همه محبّتى كه به شما داشته و با دشمنان شما مخالفت مىنمايم، آيا من هم كافرم؟ امام فرمودند:
«وَ مَا يَنْفَعُكَ ذَاكَ وَ أَنْتَ كَافِرٌ بِحُجَّةِ الدَّهْرِ وَ الزَّمَان؛[٢]
در حالىكه تو به امام زمانت، ايمان ندارى، اعتقادت به ولايت ائمّه قبل و محبّت تو به ما و دشمنى با دشمنان، براى تو سودى نخواهد داشت.»
آنگاه حضرت او را به سر قبر ابنحنيفه بردند، ابنحنيفه زنده شد، به امامت امام صادق (ع) اعتراف كرد و سيد حميرى از اعتقاد سابق خود دست برداشته، اثنىعشرى شد و قصيده «رائية» خود را سرود.[٣]
امام صادق (ع) فرمودند:
«مَنْ أَقَرَّ بِالْأَئِمَّةِ مِنْ آبَائِى وَ وُلْدِى وَ جَحَدَ الْمَهْدِىَّ مِنْ وُلْدِى كَانَ كَمَنْ أَقَرَّ بِجَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَحَدَ مُحَمَّداً ص نُبُوَّتَه؛[٤]
كسى كه به امامت پدران من اقرار نموده، امامت فرزندان (معصوم) مرا نيز بپذيرد، ولى مهدى را كه از فرزندان من خواهد بود، انكار كند، مانند كسى است كه نبوّت جميع انبياء را پذيرفته، نبوّت پيامبر اكرم (ص) را انكار نمايد.»
رسول اكرم (ص) نيز فرمودند: