عادلانه خداوند» و «با وجود معصومانه خويش» سياست عباد كرده و جامعه را به سوى قسط و عدل همه جانبه سوق دهند تا در پرتو آن بندگان بتوانند به كمال بندگى خويش يعنى قرب الهى نايل آيند. اما توطئه سقيفه عملياتى عليه اين «طرح خداوندى» بود كه در پى آن اهل بيت، عليهم‌السلام، از رتبه الهى خويش در عالم اثبات‌[١] (يعنى اين دنيا) سلب شد و به جاى امام عادل، كسانى ديگر بر مسند نشستند و لاجرم مخروط امامت عدل هم تشكيل نشد، بلكه در مخروط امامت فساق و جهال، بسيارى صاحب منصب شدند يعنى اكثر رانده شدگان از مدينه و حزب منحله اموى.

در زيارت شريف عاشورا مى‌خوانيم:

لعن الله امة دفعتكم عن مقامكم و ازالتكم عن مراتبكم التى رتبكم الله فيها ...

با تشكيل اين «مخروط امارت جور» واضح بود كه حتى با وجود قرآن و تا اندازه‌اى سنت نبوى، كار جامعه بسوى عدل نگراييد و طولى نكشيد كه ظلم و جور، گسترش يافت. عدالت‌سياسى نبوى جاى خود را به حكومت فاشيستى اموى داد و قسط و عدل علوى جاى خود را به كاخهاى سبز و سرخ قاسطين بخشيد. گرچه اين ظلم عظيم همان روزها هم براى عده‌اى اندك تبلورى روشن داشت، اما كربلا عرصه تبلور جهانى و برهنه و عيان شدن اين ظلم عظيم و فربه در دوره‌اى كوتاه اما بسيار درس آموز بود كه به شكل مصيبتى جانگداز و ابدى و ماندگار تبلور يافت. در اين عرصه عادلترين بلكه معصومترين بندگان خدا با وضعى عجيب زير يوغ فاسدترين افراد به مذبح رفت و فاسقترين و بدكارترين آنها به مسند امارت تكيه زد و مخروط امارت جور را تمكين و گسترش داد.

٤- تكميل‌

از بيانات گذشته به دست مى‌آيد كه آنچه در روايات درباره انتقام امام عصر، ارواحنا فداه، از قاتلين اباعبدالله، عليه‌السلام، آمده است،[٢] مراد از انتقام كشتن جانيان كربلا نيست كه آنها را مختار ثقفى و امثال او كشتند و از آنها چيزى امروز باقى نمانده است تا كشته شوند. همانا انتقام او واژگونى مخروط امارت جور است كه تا عصر ظهور به شكل عظيمى تنومند شده و عالم را گرفته است و نشانه آن هم پر شدن دنيا از ظلم و جور و فساد و تباهى است‌ «ظَهَرَالْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ»[٣] كه از نشانه‌هاى حتمى ظهور آن حضرت است.

از اين رو خصوصيت اصلى «دولت كريمه» امام عصر، ارواحنا فداه، «تعز بها الاسلام و اهله و تذل بها النفاق و اهله»[٤] است. يعنى با قرار گرفتن امام عادل در راس «مخروط امامت جهانى عدل جامع» زير مجموعه‌هاى اين امام همام هم عادل خواهند بود و آنها اهل واقعى اسلامند و با اين مخروط امامت است كه با سريان عدل اخلاقى در پيكره آن و درك صحيح قانون الهى عدل جامع (قرآن) و عمل به آن، كار دنيا به سوى عدل و قسط ره خواهد پيمود و اين نقطه جمع انتقام خون حسين، عليه‌السلام، و اقامه قسط و عدل توسط امام عصر، ارواحنا فداه، مى‌باشد.

پى‌نوشتها:

[١]. مهدى موعود، ترجمه بحارالانوار، ج ١٣، على دوانى، ص ٥؛ منتخب الاثر، آيةالله صافى گلپايگانى.

[٢]. محاضرات فى الالهيات، آية الله جعفر سبحانى، تلخيص على ربانى گلپايگانى، ص ٥٦٦.

[٣]. صحيفة المهدى، جواد قيومى اصفهانى، ص ٢١٨؛ مفاتيح الجنان، حاج شيخ عباس قمى، دعاى ندبه.

[٤]. مهدى موعود، على دوانى، ص ١١٠٠.

[٥]. مقدمات اين بحث‌بااستفاده از سخنان حكيمانه استاد ارجمند شهيد آيةالله بهشتى تنظيم شده است.

[٦]. مقاله «عدالت در جامعه اسلامى»، شهيد بهشتى، روزنامه جمهورى اسلامى، شنبه ٤/ ٤/ ٧٣، ص ١٣.

[٧]. مقدمات آلى مقدماتى هستند كه پس از رسيدن به هدف فاقد ارزش هستند مثل مقدمه بودن سنگ براى رد شدن از رودخانه كه ارزش آن فقط براى رد شدن است و با رسيدن به آن سوى رودخانه ديگر براى ما ارزشى ندارد.

[٨]. براى توضيح بيشتر ر. ك: وحى و نبوت، شهيد مطهرى، فصل هدف بعثتها.

[٩]. مقاله «عدالت در جامعه اسلامى»، شهيد بهشتى.