ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - سيده شريفه
سيده شريفه
مسير طولانى و پرپيچ و خم جادههاى خاكى و آسفالت را ميان نخلستانها و از روى انشعابهاى «فرات» تا رسيدن آستان مقدّس مزارش طى مىكنيم. از ابتداى كوچه و بازارى كه به مرقد مطهّرش منتهى مىشود، فضاى خالىاى روى ديوارها پيدا نمىشود كه روى آن بنر، پلاكارد يا پارچهاى كه روى آن، از حضرتش تقدير و تشكّر شده، نصب نباشد. آوازه و شهرتش هنوز به كشورهاى مجاور نرسيده است. كمتر زائرى غير از عراقى در حرمش ديده مىشود؛ ولى در اينجا به طبيب آل الله شهرت دارد. هيچ بيمار و گرفتارى نيست كه مراجعه به آستانش كند و دست خالى و نااميد برگردد.
كافى است از يك عراقى بپرسيد سيده شريفه كيست؟!
از آنجايى كه دختر كريم اهل بيت، امام حسن مجتبى (ع) است و داغ و مصيبت و سختىهاى زيادى در زندگى، خصوصاً در راه «كربلا» تا «كوفه» و از كوفه در مسير «شام» ديده است، طاقت ندارد هيچ بيمار و گرفتار و درماندهاى را ببيند و با آبرويى كه پيش حق تعالى دارد، بلافاصله بيماريش را شفا مىدهد.
اگر برايش نقّارهخانه درست كنند، بايد شبانه روز براى معجزاتش نقارهها به صدا درآيند.
سيده شريفه دختر امام حسن مجتبى (ع) است؛ بانوى جليل القدرى كه همراه اسراى كربلا بعد از واقعه عاشورا از كربلا به كوفه آورده شد و در مسير كوفه به شام، در نزديكى شهر حلّه در فاصله ٣٠ كيلومترى از كربلا، از شدّت مصائب و سختىهايى كه ديد، از ادامه سفر با اسرا بازماند و به شهادت رسيد و در ميان نخلستانهاى اطراف شهر آرميد.