در اين قسمت از زيارت هم اشاره‌اى شد به اهمّيت مقام امامت آن وجود مبارك و هم اينكه مقام امامت از اركان دين توحيدى است و ايمان به امام تعيين شده از طرف خداوند از اركان دين است و بى‌اعتنايى به آن و جايگزين كردن انسان‌ها ديگر در جاى امام تعيين شده از طرف خداوند، حبط، يعنى نابودى اعمال انسان را به دنبال خواهد داشت و اعمال چنين افرادى در روز قيامت هيچ وزنى نخواهد داشت و جايگاه آنها جهنّم خواهد بود كه با ذلّت و خوارى و حقارت كامل در آنجا افكنده مى‌شود.

زيارت روزانه امام عصر عليه السلام‌

زيارت‌هاى ديگرى هم براى آن وجود مبارك در كتاب‌ها ذكر شده و ما جهت رعايت اختصار و حجم معيّن مقاله، به يك زيارت كوتاه در اين زمينه اشاره مى‌كنيم كه خواندن آن هر روز بعد از نماز صبح، سفارش شده است و آن زيارت با عبارت ذيل شروع مى‌شود:

«للَّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلَاى صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ عَنْ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، فِى مَشَارِقِ الْارْضِ وَ مَغَارِبِهَا ...»[١]

بخشى از اين زيارت را كه مشتمل بر آيه‌اى از قرآن كريم است، به عنوان حسن ختام و مقاله ذكر مى‌كنيم و به توضيح اجمالى آن اكتفا مى‌كنيم:

«وَ اجْعَلْنِى مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَشْيَاعِهِ وَ الذَّابِّينَ عَنْهُ، وَ اجْعَلْنِى مِنَ الْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ، طَائِعاً غَيْرَ مُكْرَهٍ، فِى الصَّفِّ الَّذِى نَعَتَّ أَهْلَهُ فِى كِتَابِكَ، فَقُلْتَ: صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوص؛

خدايا مرا از انصار و پيروان و مدافعان آن حضرت قرار بده و خدايا! شهادت در پيش روى او را نصيبم كن؛ در حال اشتياق نه با بى‌ميلى، در صفى كه اهل آن را در كتابت وصيف فرموده‌اى و گفته‌اى: در صفى گو اينكه بنايى آهنين هستند.»

در اين بخش، اشاره اى به آيه چهارم از «سوره مباركه صف» شده است كه خداوند فرمود:

«إِنَّاللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ؛[٢]

ساختمانى كه با قلع و سرب محكم‌كارى شده و در مقابل عوامل انهدام مقاوم مى‌باشد. خداوند عالم مجاهدان در راه خود را به استقامت و پايدارى تشويق كرده و آنها را تشبيه به بنايى و سدّى آهنين كرده است.»

خداوند همه ما را از ياران و مجاهدان پيش روى آن حضرت قرار دهد و ايمان و استقامت لازم براى اين هدف مقدّس را به ما عطا فرمايد. ان‌شاءالله.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. «بحارالانوار»، ج ٥٣، ص ١٧٢؛ «مفاتيح‌الجنان»، ص ٨٧٢.

[٢]. «الميزان»، ج ١٧، ص ١٦٥.

[٣]. سوره هود، آيه ٨٦.

[٤]. «الميزان»، ج ٢٠، ص ٤٣٤.

[٥]. سوره شمس، آيات ٣- ٤.

[٦]. «الميزان»، ج ٢٠، ص ٤٢٧.

[٧]. «تفسير القمى»، ج ٢، ص ٤٢٤.

[٨]. همان.

[٩]. سوره انعام، آيه ١٥٨.

[١٠]. «الميزان»، ج ٧، ص ٤١٠.

[١١]. «بحارالانوار»، ج ١٠٢، ص ١١٦؛ «مفاتيح الجنان»، ص ٨٧٦.

[١٢]. سوره رعد، آيه ٢٩.

[١٣]. سوره نجم، آيه ١٤.

[١٤]. «الميزان»، ج ١١، ص ٣٩٣.

[١٥]. همان، صص ٤٠٥- ٤٠٦.

[١٦]. سوره نجم، آيات ١٤- ١٦.

[١٧]. سوره ذاريات، آيه ٢٢.

[١٨]. «الميزان»، ج ١٩، ص ٣١.

[١٩]. «بحارالانوار»، ج ١٠٢، ص ١١٠.

[٢٠]. صورة صف، آيه ٤.

نشرية بيّنات، سال بيست و يكم، شمارة ٢- ٣، صص ١٠١- ١١٠.