ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٢ - زيارت دوم

قطعه از زيارت‌نامه دو آيه از قرآن مجيد مورد توجّه قرار گرفته و آن دو عبارتند از:

«الَّذِينَآمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ»[١] و «عِنْدَسِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌.»[٢]

در تفسير الميزان آمده است:

طوبى مؤنّث اطيب و آن صفتى است براى محذوفى و آن- به طورى كه از سياق آن برمى‌آيد- حيات يا معيشت است؛ يعنى حيات يا معيشت پاكيزه‌تر، پس «طوبى‌لهم» يعنى براى آنهاست حيات پاكيزه‌تر يا معيشت پاكيزه‌تر.[٣]

در روايات زيادى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و ائمّه معصومان عليه السلام و اميرالمؤمنين على عليه السلام قرار دارد و به هر يك از خانه‌هاى بهشتى، شاخه‌اى از آن كشيده شده است.

در اين قسمت، چند روايت از تفسير الميزان در مورد درخت طوبى ذكر مى‌كنيم:

در كتاب «خرائج» از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمده است كه فرمودند: «اى فاطمه! بشارتى از پروردگار در مورد برادرم و پسرعمويم آمده كه خداوند عزّوجلّ فاطمه را به ازدواج على عليه السلام درآورده و به رضوان خازن بهشت دستور داد تا درخت طوبى را تكان دهد و آن به عدد دوستداران اهل بيت من رقعه‌هايى حمل كرد، پس ملائكه‌اى از نور آفريد و به هر ملكى خطّى داد، وقتى قيامت برقرار شد و اهل آن در آن مستقر شدند. هيچيك از محبّان ما نمى‌ماند كه ملائكه به او رقعه‌اى مى‌دهند كه در آن است برائت از آتش.»

علّامه طباطبايى (ره) بعد از ذكر اين روايت، گفته‌است:

در تفسير «البرهان» از موفّق بن احمد با سندش از بلال بن حمامه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مثل آن را نقل كرده و همچنين اين معنا روايت شده از امّ‌سلمه و سلمان فارسى و علىّ‌بن ابى‌طالب عليه السلام و در آن است كه وقتى خداوند ملائكه را