ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجاه و دو- يكصد و پنجاه و سه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
فردا دير است!
٤ ص
(٤)
چه زمانى فرج مى رسد؟
٧ ص
(٥)
گزارشى از وضع مبلّغان شيعه در مالزى
٨ ص
(٦)
گزارشى از وضع شيعيان در اندونزى
٩ ص
(٧)
تاريخ فراموش شده!
١٠ ص
(٨)
سرآغاز امامت صالحان
١١ ص
(٩)
گلستانه
١٥ ص
(١٠)
اين خانه بى دليل ترك بر نداشته ست
١٥ ص
(١١)
آيينه محشر
١٥ ص
(١٢)
مؤسّس اسلام!
١٦ ص
(١٣)
حنفا حنفيّت و رابطه آن با اسلام
١٨ ص
(١٤)
مفهموم شناسى حنفيت
١٩ ص
(١٥)
1) لغت شناسى حنيف
١٩ ص
(١٦)
2) كاربردهاى حنيف
١٩ ص
(١٧)
ديدگاه ها در مورد احناف
٢٠ ص
(١٨)
عقايد و تفكّرات حنفا
٢٠ ص
(١٩)
1 اعتقاد به توحيد
٢٠ ص
(٢٠)
2 اعتقاد به معاد
٢١ ص
(٢١)
3 اعتقاد به ارزش هاى اخلاقى
٢١ ص
(٢٢)
4 ايمان به خداوند و نبوّت حضرت ابراهيم (ع)
٢١ ص
(٢٣)
رفتارهاو عملكردهاى حنفا
٢١ ص
(٢٤)
1 تلاش براى اصلاح جامعه
٢١ ص
(٢٥)
2 اعتكاف
٢١ ص
(٢٦)
3 حجّ توحيدى و عارى از رسومات جاهلى و شعائر شرك آلود
٢١ ص
(٢٧)
5 پرهيز از شركت در اعياد قريش
٢١ ص
(٢٨)
6 دعوت به يكتاپرستى
٢١ ص
(٢٩)
7 داشتن سواد خواندن و نوشتن
٢١ ص
(٣٠)
8 دعوت به تفكّر در نظام آفرينش
٢٢ ص
(٣١)
رابطه پيامبراكرم (ص) با حنفاء و حنفيّت با اسلام
٢٢ ص
(٣٢)
عقايد و تفكّرات حنفا
٢٣ ص
(٣٣)
گلستانه
٢٥ ص
(٣٤)
اتّفاق ناممكن
٢٥ ص
(٣٥)
حسين (ع) ذبيح اعظم
٢٦ ص
(٣٦)
ذبح اسماعيل (ع)
٢٧ ص
(٣٧)
معناى فدا و وجود ذبح عظيم
٢٨ ص
(٣٨)
ذبيح اعظم
٢٩ ص
(٣٩)
حج تجديد عهد ولايت
٣١ ص
(٤٠)
پيشگفتار
٣٢ ص
(٤١)
(1) بُعد اخلاقى حجّ
٣٢ ص
(٤٢)
(2) بُعد سياسى حجّ
٣٢ ص
(٤٣)
(3) بُعد فرهنگى حج
٣٣ ص
(٤٤)
(4) بُعد اقتصادى حج
٣٣ ص
(٤٥)
تمام الحج
٣٤ ص
(٤٦)
مقام حجرالاسود مرهون معرفت امام (ع) است
٣٦ ص
(٤٧)
گلستانه
٣٩ ص
(٤٨)
آب حيات
٣٩ ص
(٤٩)
چه خبر بود؟
٣٩ ص
(٥٠)
خليل الرّحمان
٤٠ ص
(٥١)
درنگى در آيه امامت ابراهيم (ع)
٤٠ ص
(٥٢)
امامت ابراهيم (ع) در نگاه مفسّران
٤١ ص
(٥٣)
(1) امامت= نبوّت
٤١ ص
(٥٤)
(2) امامت= رهبرى سياسى
٤١ ص
(٥٥)
(3) امامت= پيشوائى پيامبران
٤٢ ص
(٥٦)
(4) امامت= راهنمائى باطنى
٤٣ ص
(٥٧)
(5) امامت= پيشاهنگى در عمل
٤٦ ص
(٥٨)
سيماى حضرت ابراهيم (ع) در قرآن
٤٨ ص
(٥٩)
ثناى ابراهيم (ع) در قرآن
٤٩ ص
(٦٠)
ابراهيم (ع)، اسوه توحيد و خدا محورى
٤٩ ص
(٦١)
امام على (ع) و لقب اميرالمؤمنين
٥٠ ص
(٦٢)
لقب اختصاصى حضرت على (ع)
٥١ ص
(٦٣)
حضرت على (ع)
٥٢ ص
(٦٤)
نماز عيد غدير
٥٣ ص
(٦٥)
گفتار فقها
٥٣ ص
(٦٦)
روايات
٥٥ ص
(٦٧)
فراخوان بازخوانى خطبه غدير
٥٦ ص
(٦٨)
نماى نخست توقّف
٥٦ ص
(٦٩)
نماى دوم اوّلِ دفتر
٥٦ ص
(٧٠)
نماى سوم مطلبى مهم
٥٧ ص
(٧١)
نماى چهارم پايان رسالت
٥٧ ص
(٧٢)
نماى پنجم على و فرزندانش
٥٧ ص
(٧٣)
نماى ششم وصف يار
٥٨ ص
(٧٤)
پاسخ به فراخوان يك
٥٨ ص
(٧٥)
پاسخ به فراخوان دو
٥٩ ص
(٧٦)
پاسخ به فراخوان سه
٥٩ ص
(٧٧)
پاسخ به فراخوان چهار
٥٩ ص
(٧٨)
حكمت تعداد ائمّه (ع)
٦٠ ص
(٧٩)
مقدّمه
٦٠ ص
(٨٠)
ديدگاه 1
٦١ ص
(٨١)
ديدگاه 2
٦١ ص
(٨٢)
ديدگاه 3
٦١ ص
(٨٣)
ديدگاه 4
٦٢ ص
(٨٤)
ديدگاه 5
٦٢ ص
(٨٥)
ديدگاه 6
٦٣ ص
(٨٦)
ديدگاه 7
٦٣ ص
(٨٧)
نتيجه گيرى
٦٤ ص
(٨٨)
گلستانه
٦٧ ص
(٨٩)
نام على
٦٧ ص
(٩٠)
خيبر
٦٨ ص
(٩١)
امام على (ع) و فتح قلعه خيبر و قتل مرحب
٦٩ ص
(٩٢)
رجزهاى دو قهرمان پايان يافت
٦٩ ص
(٩٣)
خورشيد بازمى گردد
٧٠ ص
(٩٤)
راز غيبت از ديدگاه اميرالمؤمنين (ع)
٧٢ ص
(٩٥)
اشاره
٧٢ ص
(٩٦)
1 غيبت امام مهدى (ع)
٧٣ ص
(٩٧)
2 علل و حكمت هاى غيبت امام زمان (ع)
٧٣ ص
(٩٨)
1- 2 در امان ماندن از بيعت با ستمگران
٧٣ ص
(٩٩)
2- 2 مشخّص شدن گمراهان
٧٤ ص
(١٠٠)
3- 2 ستم و ظلم مردم به خودشان
٧٤ ص
(١٠١)
4- 2 به جهت ستم به فرزندان على (ع)
٧٤ ص
(١٠٢)
5- 2 حفظ علامت هاى هدايت
٧٤ ص
(١٠٣)
3 آثار و نتايج غيبت امام زمان (ع)
٧٤ ص
(١٠٤)
1- 3 سرگردان شدن مردم
٧٤ ص
(١٠٥)
2- 3 مشكل شدن ديندارى
٧٥ ص
(١٠٦)
3- 3 ترديد در وجود امام زمان (ع)
٧٥ ص
(١٠٧)
فرزندانمان را چه بناميم؟
٧٦ ص
(١٠٨)
چرا بايد اسم فرزندانمان را اسم هاى اسلامى بگذاريم؟
٧٦ ص
(١٠٩)
سينماى دينى و مهدوى امروز ما؛ هست ها و بايدها
٧٨ ص
(١١٠)
گرايش موشك وار
٨٤ ص
(١١١)
اسلام دين آينده
٨٤ ص
(١١٢)
گرايش به اسلام در ميان مسيحيان متعصّب
٨٦ ص
(١١٣)
يك گزينه توحيدى جديد
٨٦ ص
(١١٤)
نام «محمّد» نخستين نام پرطرفدار در لندن و دومين نام پركاربرد در انگليس
٨٧ ص
(١١٥)
هشدارى براى انگلستان
٨٧ ص
(١١٦)
بزرگ ترين چالش تاريخ كليسا
٨٧ ص
(١١٧)
مسيح دجال
٩٠ ص
(١١٨)
مقدّمه
٩٠ ص
(١١٩)
مأموريت
٩٢ ص
(١٢٠)
اردوگاه ايمان
٩٢ ص
(١٢١)
نشانه هاى اردوگاه كفر
٩٣ ص
(١٢٢)
يهود خود را بيرون انداختند!
٩٥ ص
(١٢٣)
ومسيح دجّال برترين فتنه هاست!
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - گزارشى از وضع شيعيان در اندونزى

گزارشى از وضع شيعيان در اندونزى‌

بنا به اعلام روزنامه «جاكارتا پست»، رئيس جمهور «اندونزى» از تصميم مقامات اين كشور براى كوچ اجبارى ٢٣٥ تن از شيعيان اندونزى از شهر «سامپانگ» در جزيره «مادورا» به شهر «سيدوارجو» خبر داد. دولت اندونزى در توجيه تصميم ناعادلانه خود مدّعى است كه بازگرداندن شيعيان به زادگاه اصلى آنان، ممكن است واكنش منفى ساكنان محلّى را به همراه داشته باشد!

اين در حالى است كه سازمان ملل اخيراً نسبت به وضعيّت نامناسب شيعيان اندونزى و رفتار تبعيض‌آميز دولت اين كشور با آنان اعتراض كرده بود. تعدادى از گروه‌هاى حقوق بشرى اندونزيايى و بين‌المللى در جلسه كميته «حقوق بشر سازمان ملل» نسبت به تضييع حقوق شيعيان اندونزى هشدار دادند و كارشناسان تصميم جديد سوسيلو بامبانگ يودهويونو، رئيس جمهور اندونزى را در واكنش به همين اعتراض‌ها دانسته‌اند و معتقدند كه شيعيان اندونزى به دنبال چنين تصميمى از بازگشت به روستا و شهر محلّ سكونت خود، سامپانگ براى هميشه محروم خواهند شد.

٢٣٥ شيعه آواره اندونزيايى كه به دنبال درگيرى‌هاى خونين با اكثريّت سنىّ مذهب منطقه، مجبور به ترك خانه و زادگاه خود شدند، به مدت ده ماه در يك سالن ورزشى در سامپانگ زندگى مى‌كردند و اكنون نيز دولت اندونزى آنان را به يك مجتمع مسكونى نامناسب در شهر سيدوارجو در «جاواى شرقى» منتقل كرده است.

ديده‌بان حقوق بشر گزارش داد كه در ماه اوت سال گذشته، بيش از هزار سلفى در يكى از روستاهاى جزيره مادو در اندونزى به خانه‌هاى شيعيان در اين روستا حمله و آنها را به آتش كشيدند كه در اين حادثه تعدادى كشته و زخمى و بيش از ٥٠٠ تن بى‌خانمان شدند. ديده‌بان حقوق بشر از رئيس جمهور اندونزى خواست تا مقامات محلّى و نيروهاى امنيتى را وادار كند تا از اقليّت‌هاى مذهبى كه در خطر حمله ديگر مذاهب و شبه‌نظاميان قرار دارند، محافظت كند و با اقدامات مناسب، قربانيان حادثه سال گذشته را به خانه‌هايشان برگرداند. سرپرست حوزه آسيا در ديده‌بان حقوق بشر، اظهار كرد: وقتى مقامات محلّى، خود به عنوان يك عامل افزايش تندروى‌هاى مذهبى عمل مى‌كنند، در واقع به اكثريّت مذهبى اين پيام را مى‌دهند كه آنها مى‌توانند هركارى دلشان خواست انجام دهند و از مجازات مصون مى‌مانند.

وى تأكيد كرد:

رئيس جمهور بايد در حمايت از اقليّت‌ها تلاش بيشترى از خود نشان دهد و ثابت كند كه هرگونه خشونت فرقه‌اى و نژادپرستانه در كشورش را تحمّل نخواهد كرد.

هم‌زمان با ارائه پيشنهاد نقل مكان اين شيعيان به يك مكان جديد، جمعى ازسلفى‌ها در ميدان اصلى جزيره مادورا تجمّع كردند و شيعيان را كافر خواندند و از دولت خواستند كه آنها را ازاين جزيره بيرون كنند و پس از آن به سمت محلّ استقرار موقّت شيعيان قربانى حادثه سال گذشته هجوم بردند كه در نهايت با دخالت پليس اين شيعيان مجبور شدند محل را ترك كنند و به ساختمانى جديد پناه ببرند. بر اساس گزارش ديده‌بان حقوق بشر، رفتارهاى نژادپرستانه عليه شيعيان از ژوئيه ٢٠١٢ م. در حالى در اندونزى شدّت گرفت كه يك شوراى محلّى در جزيره جاوا، مذهب شيعه را كفر خواند. پيش از اين، يك روحانى برجسته شيعه در اندونزى در يك دادگاه به جرم كفرگويى محكوم و به مدّت چهارسال به زندان فرستاده شد.

تندروى‌هاى مذهبى در اندونزى از اواخر سال ٢٠٠٤ م. كه رئيس جمهور كنونى اين كشور به قدرت رسيد، افزايش پيدا كرده است. بر اساس آمارهاى يك نهاد دولتى در اندونزى، در سال ٢٠١١ م. حملات عليه اقليّت‌هاى مذهبى ٢٤٤ مورد به ثبت رسيده است كه اين ميزان در سال ٢٠١٢ م. به ٢٦٤ مورد افزايش يافته است.