ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجاه و دو- يكصد و پنجاه و سه
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
فردا دير است!
٤ ص
(٤)
چه زمانى فرج مى رسد؟
٧ ص
(٥)
گزارشى از وضع مبلّغان شيعه در مالزى
٨ ص
(٦)
گزارشى از وضع شيعيان در اندونزى
٩ ص
(٧)
تاريخ فراموش شده!
١٠ ص
(٨)
سرآغاز امامت صالحان
١١ ص
(٩)
گلستانه
١٥ ص
(١٠)
اين خانه بى دليل ترك بر نداشته ست
١٥ ص
(١١)
آيينه محشر
١٥ ص
(١٢)
مؤسّس اسلام!
١٦ ص
(١٣)
حنفا حنفيّت و رابطه آن با اسلام
١٨ ص
(١٤)
مفهموم شناسى حنفيت
١٩ ص
(١٥)
1) لغت شناسى حنيف
١٩ ص
(١٦)
2) كاربردهاى حنيف
١٩ ص
(١٧)
ديدگاه ها در مورد احناف
٢٠ ص
(١٨)
عقايد و تفكّرات حنفا
٢٠ ص
(١٩)
1 اعتقاد به توحيد
٢٠ ص
(٢٠)
2 اعتقاد به معاد
٢١ ص
(٢١)
3 اعتقاد به ارزش هاى اخلاقى
٢١ ص
(٢٢)
4 ايمان به خداوند و نبوّت حضرت ابراهيم (ع)
٢١ ص
(٢٣)
رفتارهاو عملكردهاى حنفا
٢١ ص
(٢٤)
1 تلاش براى اصلاح جامعه
٢١ ص
(٢٥)
2 اعتكاف
٢١ ص
(٢٦)
3 حجّ توحيدى و عارى از رسومات جاهلى و شعائر شرك آلود
٢١ ص
(٢٧)
5 پرهيز از شركت در اعياد قريش
٢١ ص
(٢٨)
6 دعوت به يكتاپرستى
٢١ ص
(٢٩)
7 داشتن سواد خواندن و نوشتن
٢١ ص
(٣٠)
8 دعوت به تفكّر در نظام آفرينش
٢٢ ص
(٣١)
رابطه پيامبراكرم (ص) با حنفاء و حنفيّت با اسلام
٢٢ ص
(٣٢)
عقايد و تفكّرات حنفا
٢٣ ص
(٣٣)
گلستانه
٢٥ ص
(٣٤)
اتّفاق ناممكن
٢٥ ص
(٣٥)
حسين (ع) ذبيح اعظم
٢٦ ص
(٣٦)
ذبح اسماعيل (ع)
٢٧ ص
(٣٧)
معناى فدا و وجود ذبح عظيم
٢٨ ص
(٣٨)
ذبيح اعظم
٢٩ ص
(٣٩)
حج تجديد عهد ولايت
٣١ ص
(٤٠)
پيشگفتار
٣٢ ص
(٤١)
(1) بُعد اخلاقى حجّ
٣٢ ص
(٤٢)
(2) بُعد سياسى حجّ
٣٢ ص
(٤٣)
(3) بُعد فرهنگى حج
٣٣ ص
(٤٤)
(4) بُعد اقتصادى حج
٣٣ ص
(٤٥)
تمام الحج
٣٤ ص
(٤٦)
مقام حجرالاسود مرهون معرفت امام (ع) است
٣٦ ص
(٤٧)
گلستانه
٣٩ ص
(٤٨)
آب حيات
٣٩ ص
(٤٩)
چه خبر بود؟
٣٩ ص
(٥٠)
خليل الرّحمان
٤٠ ص
(٥١)
درنگى در آيه امامت ابراهيم (ع)
٤٠ ص
(٥٢)
امامت ابراهيم (ع) در نگاه مفسّران
٤١ ص
(٥٣)
(1) امامت= نبوّت
٤١ ص
(٥٤)
(2) امامت= رهبرى سياسى
٤١ ص
(٥٥)
(3) امامت= پيشوائى پيامبران
٤٢ ص
(٥٦)
(4) امامت= راهنمائى باطنى
٤٣ ص
(٥٧)
(5) امامت= پيشاهنگى در عمل
٤٦ ص
(٥٨)
سيماى حضرت ابراهيم (ع) در قرآن
٤٨ ص
(٥٩)
ثناى ابراهيم (ع) در قرآن
٤٩ ص
(٦٠)
ابراهيم (ع)، اسوه توحيد و خدا محورى
٤٩ ص
(٦١)
امام على (ع) و لقب اميرالمؤمنين
٥٠ ص
(٦٢)
لقب اختصاصى حضرت على (ع)
٥١ ص
(٦٣)
حضرت على (ع)
٥٢ ص
(٦٤)
نماز عيد غدير
٥٣ ص
(٦٥)
گفتار فقها
٥٣ ص
(٦٦)
روايات
٥٥ ص
(٦٧)
فراخوان بازخوانى خطبه غدير
٥٦ ص
(٦٨)
نماى نخست توقّف
٥٦ ص
(٦٩)
نماى دوم اوّلِ دفتر
٥٦ ص
(٧٠)
نماى سوم مطلبى مهم
٥٧ ص
(٧١)
نماى چهارم پايان رسالت
٥٧ ص
(٧٢)
نماى پنجم على و فرزندانش
٥٧ ص
(٧٣)
نماى ششم وصف يار
٥٨ ص
(٧٤)
پاسخ به فراخوان يك
٥٨ ص
(٧٥)
پاسخ به فراخوان دو
٥٩ ص
(٧٦)
پاسخ به فراخوان سه
٥٩ ص
(٧٧)
پاسخ به فراخوان چهار
٥٩ ص
(٧٨)
حكمت تعداد ائمّه (ع)
٦٠ ص
(٧٩)
مقدّمه
٦٠ ص
(٨٠)
ديدگاه 1
٦١ ص
(٨١)
ديدگاه 2
٦١ ص
(٨٢)
ديدگاه 3
٦١ ص
(٨٣)
ديدگاه 4
٦٢ ص
(٨٤)
ديدگاه 5
٦٢ ص
(٨٥)
ديدگاه 6
٦٣ ص
(٨٦)
ديدگاه 7
٦٣ ص
(٨٧)
نتيجه گيرى
٦٤ ص
(٨٨)
گلستانه
٦٧ ص
(٨٩)
نام على
٦٧ ص
(٩٠)
خيبر
٦٨ ص
(٩١)
امام على (ع) و فتح قلعه خيبر و قتل مرحب
٦٩ ص
(٩٢)
رجزهاى دو قهرمان پايان يافت
٦٩ ص
(٩٣)
خورشيد بازمى گردد
٧٠ ص
(٩٤)
راز غيبت از ديدگاه اميرالمؤمنين (ع)
٧٢ ص
(٩٥)
اشاره
٧٢ ص
(٩٦)
1 غيبت امام مهدى (ع)
٧٣ ص
(٩٧)
2 علل و حكمت هاى غيبت امام زمان (ع)
٧٣ ص
(٩٨)
1- 2 در امان ماندن از بيعت با ستمگران
٧٣ ص
(٩٩)
2- 2 مشخّص شدن گمراهان
٧٤ ص
(١٠٠)
3- 2 ستم و ظلم مردم به خودشان
٧٤ ص
(١٠١)
4- 2 به جهت ستم به فرزندان على (ع)
٧٤ ص
(١٠٢)
5- 2 حفظ علامت هاى هدايت
٧٤ ص
(١٠٣)
3 آثار و نتايج غيبت امام زمان (ع)
٧٤ ص
(١٠٤)
1- 3 سرگردان شدن مردم
٧٤ ص
(١٠٥)
2- 3 مشكل شدن ديندارى
٧٥ ص
(١٠٦)
3- 3 ترديد در وجود امام زمان (ع)
٧٥ ص
(١٠٧)
فرزندانمان را چه بناميم؟
٧٦ ص
(١٠٨)
چرا بايد اسم فرزندانمان را اسم هاى اسلامى بگذاريم؟
٧٦ ص
(١٠٩)
سينماى دينى و مهدوى امروز ما؛ هست ها و بايدها
٧٨ ص
(١١٠)
گرايش موشك وار
٨٤ ص
(١١١)
اسلام دين آينده
٨٤ ص
(١١٢)
گرايش به اسلام در ميان مسيحيان متعصّب
٨٦ ص
(١١٣)
يك گزينه توحيدى جديد
٨٦ ص
(١١٤)
نام «محمّد» نخستين نام پرطرفدار در لندن و دومين نام پركاربرد در انگليس
٨٧ ص
(١١٥)
هشدارى براى انگلستان
٨٧ ص
(١١٦)
بزرگ ترين چالش تاريخ كليسا
٨٧ ص
(١١٧)
مسيح دجال
٩٠ ص
(١١٨)
مقدّمه
٩٠ ص
(١١٩)
مأموريت
٩٢ ص
(١٢٠)
اردوگاه ايمان
٩٢ ص
(١٢١)
نشانه هاى اردوگاه كفر
٩٣ ص
(١٢٢)
يهود خود را بيرون انداختند!
٩٥ ص
(١٢٣)
ومسيح دجّال برترين فتنه هاست!
٩٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - مؤسّس اسلام!

حضرت موسى (ع) نيست.

اولًا عزم بر جهانى بودن دلالت ندارد؛ ثانياً «تورات»، «انجيل» و «قرآن» آنها را مخصوص بنى‌اسرائيل مى‌داند؛ ثالثاً دعوت جهانى و آيه جهانى نداشته‌اند؛ رابعاً خاندان رسول خدا (ص) تابع آنها نشدند؛ خامساً ده‌ها روايت بر اين دلالت دارند كه فقط رسول اسلام (ص) رسول خاتم و جهانى است؛ سادساً «آيه ٢٨ سبأ» دلالت دارد به اينكه اسلام است كه فقط جهانى است و سابعاً آن هفت روايت دالّ بر جهانى بودن رسالت انبياى اولوالعزم، هم ضعيفند و هم خلاف صراحت قرآن و انجيل و توراتند.

٣. آيا دين حنيف حضرت ابراهيم (ع) كه تا عصر حضرت نبّى اكرم (ص) تداوم داشته، خارج از جريان كلّى نبوّت و هدايت انبياى عظام بوده و ساير مردم و پيروان دين حنيف مكلّف به رفتن به سوى ساير انبيا، مثل حضرت موسى (ع) و حضرت عيسى (ع) نبودند؟

دين ابراهيم (ع) در عصر انبياى بنى اسرائيل صرفاً در قالب حج بوده و اين حج بر خود انبياى بنى اسرائيل لازم بوده است؛ ولى براى كلّ امّت بنى اسرائيل واجب نبوده و تداوم دين ابراهيم در قالب حج براى اهل «مكّه» و اطراف آن بوده است؛ امّا چون ملل ديگر از دريافت پيام ابراهيم (ع) عاجز بوده‌اند، موظّف به حج نبوده و مستضعف بوده‌اند و اينكه مشهور شده احكام حنفيت ده تا بوده، ساختگى است. حنفيّت حج است و بس؛ اگرچه براى پذيرندگان حجّت بوده است.

٤. آيا تعريف خاصّى از دين حنيف مى‌توان ارائه كرد؟ مشخّصات عمومى اين دين چيست؟

حنيف يعنى خودجوش. جز دين ابراهيم كه كمال آن قرآن است، هيچ دينى حنيف نيست؛ چون اين فقط ابراهيم بود كه قبل از بعثت، نداى توحيد و بت شكنى را آغاز كرد و بس. اگر حنيف به معنى پاك است، چرا ساير اديان مانند دين نوح (ع) و انبياى بنى‌اسرائيل (ع) حنيف نيستند؟!

٥. چه تعريفى از دين جهانى و پيامبر جهانى مى‌توان ارائه كرد و مشخّصات عمومى آن چيست؟

١. حضور در مركز سه قارّه؛ ٢. استفاده از قدرت نظامى جهانى؛ ٣. استفاده از ابزار تبليغ جهانى؛ ٤. كنترل آبراه‌هاى جهانى؛ ٥. استفاده از آسمان براى استقرار قواى اطّلاعاتى و جهانى؛ ٦. دفاع از كلّ زمين در قبال تخريب جهانى؛ ٧. لغو اعتبار مرز كشورها و ٨. آزادسازى انسان از كار فيزيكى و واگذارى آن به ماشين و مشغول ساختن انسان به امور فكرى و عقلى.

٦. حضرت خليل الرّحمان، مأمور به زمينه‌سازى براى تأسيس اين دين جهانى و بعثت پيامبر آخرالزّمان از نسل حضرت اسماعيل (ع) بودند. اقدامات ايشان را در اين‌باره بفرماييد.

اين پاسخ در پاسخ سؤالات قبل بيان گرديد.

٧. بنى اسرائيل (يهود) براى ايجاد انحراف و شبهه در اين اقدامات و آموزه‌هاى حضرت ابراهيم (ع) چه اقداماتى را صورت داده‌اند؟

١. استبقاء دين بنى‌اسرائيل؛ ٢. نفوذ به داخل سران اسلام؛ ٣. كودتاهاى فرهنگى و نظامى و ٤. حصر اقتصادى.

٨. تا چه ميزان عملكرد امروز صهيونيسم جهانى را برخاسته و برگرفته از همين شبهات و انحرافات و اقدامات صورت گرفته تاريخى، شناسايى مى‌كنيد؟

هشتاد درصد.

٩. مشخصّات دين جهانى و حكومت جهانى و خلافت جهانى بنى اسماعيل، مشخّصاً در حضور و ظهور حضرت ولى‌عصر (ع)) رابيان كنيد

اين پاسخ در پاسخ پرسش پنجم گفته شد.

١٠. پايتخت اين حكومت جهانى كجاست؟ و نحوه فراگير شدنش را بفرمائيد.

پايتخت امام (ع) در «كوفه» است و تراكم عبادت‌كنندگان در مكّه، قدرت نظامى در تنگه‌هاى بزرگ آبى مانند «جبل الطّارق»، «تنگه هرمز»، «كانال پاناما» و «سوئز»، «چين»، «گرجستان» و ... و بالأخره «خراسان»، «قم»، «استانبول»، «تهران» و فراگير شدنش، معلول استقرار قدرت نظامى در فضا است.