ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - خيبر

خيبر

هادى رستمى‌

رسول خدا (ص) در سال هفتم هجرت تصميم به خلع سلاح يهوديان خيبر گرفت.

با دلاورى‌هاى سربازان اسلام قلعه‌ها يكى پس از ديگرى و با سختى و كندى سقوط مى‌كرد ولى «قلعه قموص» كه بزرگ‌ترين دژ و مركز شجاعان يهود بود، همچنان مقاومت مى‌نمود و مجاهدان اسلام قدرت تصرّف آن را نداشتند و سردرد شديد رسول خدا (ص) نيز مانع شده بود كه خود در صحنه نبرد حاضر شود.

از اين رو هر روز پرچم را به دست يكى از مسلمانان مى‌داد و مأموريت فتح قلعه را به وى محوّل مى‌كرد؛ ولى آنها يكى پس از ديگرى بدون پيروزى بر مى‌گشتند. روزى پرچم را به دست ابوبكر و روز بعد به عمر داد و هر دو بدون اينكه پيروزى به دست آورند، برگشتند.

تحمّل اين وضع براى رسول خدا (ص) بسيار سنگين بود.

حضرت با مشاهده اين وضع فرمود:

«فردا پرچم را به دست كسى خواهم داد كه خداوند اين دژ را به دست او مى‌گشايد؛ كسى كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسول خدا (ص) او را دوست دارند.»[١]