ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩٣ - تبسم توحيد

در خشكسال گرم عطش بغض رود باش‌

اى خنده‌هاى صاعقه در چشم، زود باش‌

بى تو شكسته ساحت لا تقنطوى دل‌

خون است از فراق رخت در سبوى دل‌

بى تو لبى به سوى تبسم گشاده نيست‌

چشمان خيس و خسته مردم گشاده نيست‌

بى تو بهار بوى طراوت نمى‌دهد

خود را به باغ خاطره عادت نمى‌دهد

آتش كشيد روح عطش در گلوى دل‌

پر شد ز بده‌هاى تعلق سبوى دل‌

هر جلگه‌اى به مرز خيابان رسيده است‌

انگار عمر عشق به پايان رسيده است‌

اى كاش از نگاه تو بيرون نبود دل‌

در حسرت حضور تو دلخون نبود دل‌

اى انعكاس آينه‌ها در صداى تو

نور نگاه خسته دلان خاك پاى تو

اى انحناى خنجرت آبروى آفتاب‌

خنديدنت هميشه فراسوى آفتاب‌

ما عشق را به عشق على برگزيده‌ايم‌

درد تو را به قيمت ايمان خريده‌ايم‌

اى چشم تو شبيه دو ابروى احمدى‌

اى آخرين تبسم آل محمدى‌

الياس بوى بارش ابر تو بود و بس‌

ايوب هم خلاصه صبر تو بود و بس‌

موسى به ياد نام تو زد در شكاف نيل‌

معنى گرفت از تو پر و بال جبرئيل‌

تاب تو را نداشت‌به عشقت تب زمان‌

ذوق سماع حضرت عيسى است آسمان‌

اى يكه تاز عرصه طاها، شروع كن‌

از مشرق تجلى ايمان طلوع كن‌

از خون لاله شام عطش صبح عيد

چشمان عاشقان به حضورت سفيد شد

خوب است در حريم تو ظهر نماز عشق‌

گرم حضور حضرت چشمت نياز عشق‌

خوب است در ركاب تو زخم غرور ما

عشق است در حريم تو بى سر حضور ما

طاووس ناز آل على در چمن، بيا

آيينه پر شد از تب يابن‌الحسن بيا

در ما پر است ذوق عطش در ميان‌

شوق به سجده رفتن بى سر ميان خون‌

اى دادخواه خسته دلان، داد ما برس‌

بى تو شكسته‌ايم، به فرياد ما برس‌