ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - فخر انسان

مرا با خويش خواهد برد غم آهسته آهسته‌

شب شيطانى و نفس و ستم آهسته آهسته‌

تو اى آيينه در آيينه در آيينه نورانى‌

شبى بگذار بر چشمم قدم آهسته آهسته‌

بگو امشب كدامين سمت و سو آيينه مى پاشى‌

كه بر جا پاى تو بوسه زنم آهسته آهسته‌

چنان مى سوزم از خال سياه روى مه پوشت‌

كه خالى مانده يادم از خودم آهسته آهسته‌

بيا يك شب فقط يك شب تماشا كن مرا وقتى‌

كه مى گريم به نامت دم به دم آهسته آهسته‌

زمين در انتظارت گرد خود از درد مى پيچد

زمان افتاد گويى از قدم آهسته آهسته‌

مرا با خويش خواهى برد، مى دانم و الا من‌

كنار ياد تو جان مى دهم آهسته آهسته‌

مام آسمان را بسته مى بينم درى بگشاى!

كه دارم از خودم دل مى كنم آهسته آهسته ...!