ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٠ - سايه معشوق
سايه معشوق
سيد على شفيعى
سايه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد؟ ما بدو محتاج بوديم او به ما مشتاق بود
حضرت صاحبالامر، سلاماللهعليه، در يكى از نامههاى شريف خود به جناب شيخ مفيد، رضواناللهعليه، چنين نوشت:
... انا غير مهملين لمراعاتكم ولا ناسين لذكركم و لولا ذلك لنزل بكم اللاواء و اصطلمكم الاعداء فاتقوا الله جل جلاله ...[١]
جدا كه ما در مراقبت و مواظبت از شما كوتاهى نمىكنيم و شما را از ياد نمىبريم و اگر جز اين بود هر آينه بر شما بلا نازل مىگرديد و شما را دشمنان در كام خود فرو مىبردند. پس تقواى الهى را مراعات كنيد.
چه بسا گويندهاى كه به هنگام سخن و به وقت تكلم به منظور ارايه قدرت و توان خود از ادات تاكيد و ضمير متكلم مع الغير (انا) بهره مىگيرد گرچه متكلم يكى بيش نيست. چه تبديل مفرد به جمع نشانه كثرت قدرت و افزايش توان است. در جمله فوق نيز امام عصر، عجلاللهتعالى فرجه، مىفرمايد: انا غير مهملين لمراعاتكم.
اما نيك كه بنگرى و در صدر و ذيل نامه كه اشاره شد نظر افكنى خواهى دانست كه اينجا تنها جاى اعمال و ارايه قدرت و قوت نيست، بلكه همراه آن جاى ابراز مودت و رافت و اظهار محبت و شفقت نيز هست.
زيرا مواظبت امام، عليهالسلام، از شيعيان خود و فراموش نكردن آنان و در نتيجه حفظ آنان از بلا و رهايى از اعدا از اهم مظاهر شفقت و مرحمت آن وجود عزيز استبه بركت قدرت امامت و ولايت. پس ادات تاكيد براى بيان اهميت موضوع و ضمير متكلم به منظور ارايه توان و شوكت است.
توضيح: آنچه به نظر مىرسد آن است كه كلمات حضرت صاحب، عجلالله تعالىفرجه الشريف، آميزهاى است از ابراز قدرت و عظمت معنوى امامت و رهبرى همراه با اظهار ملاطفت و محبت