ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٦ - انتظار، مكتب خودسازى و آمادگى
نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا.[١]
همانا از مؤمنان، بزرگمردانى هستند كه صادقانه به ميثاق الهى خود وفا كردند، پس گروهى از آنان بر عهد خود ايستادگى كردند [تا در راه خدا شربتشهادت نوشيدند]، و گروهى نيز در انتظار [شهادت] اند و عهد و پيمان خويش را هيچ تغيير ندادند.
در اين آيه شريفه، خداوند از «يك گروه» سخن گفته و فضيلتبلند آنان را به تمامى انسانهاى مؤمن و متعهد معرفى مىكند. آن «يك گروه» عبارتند از «مردان بزرگ و مؤمنى كه صادقانه به عهد و پيمان خويش وفا كردند». سپس بدين نكته مىپردازد كه از اين گروه «مردان الهى»، برخى اجلشان سر آمد و در ميدان نبرد به شهادت رسيدند، و برخى ديگر سر نيامد و «در انتظار شهادت به سر مىبرند» و خصوصيتبزرگ آنان اين است كه همچنان بر آن عهد و پيمان وفا دارند.
پس سخن از «يك گروه» است و «يك منزلت»؛ بزرگمردانى كه به عهد خدايى خويش وفا كرده و آن را تغيير ندادند. از اين مردان الهى، برخى شهيد شدند و برخى نيز منتظر شهادتند.
بنابراين در ديدگاه قرآن، آنان كه بر عهد و ميثاق خويش وفادار و پايدار باشند و آن سان بر روى خود كار كرده و خويش را «بسازند» كه آماده و منتظر شهادت باشند، با شهيدان يكسان خواهند بود.
و از اين روست عزيزان؛ كه مىنگريد: راه باز است!
آرى البته در زمان هشتسال دفاع مقدس، انسانها به تعبيرى در «سرازيرى فيض» بودند. آن قدر معنويت، حال و هواى شهادت و زمينه قرب به حق فراهم بود كه هر كس اهل اين راه بود، مىتوانست آن را بسرعت طى كند و در مراتب رشد و كمال پرواز نمايد.
اما اكنون، انسانها به زمان همان تعبير در «سربالايى فيض» قرار گرفتهاند و طى اين راه، بسى مشكلتر است، اما در هر حال، راه بسته نيست. و بعلاوه، آيا چنين نيست كه هر چه مبارزه سختتر و راه مشكلتر باشد، ثواب و ارزش آن نيز فزونتر خواهد بود؟
آرى، دقيقا همين است.
انتظار، مكتب خودسازى و آمادگى
اكنون اگر بپرسى: آيا راهى «ميانبر» و سرازير وجود دارد كه بتوان آن را بسرعت طى كرد و به مقصد رسيد؟
مىگويم: آرى، هست!
مكتب انتظار امام عصر، عليهالسلام، مكتبى كه اگر صادقانه در آن پا نهى و دل به محبوب دهى، تو را بدين قله بلند و مقصد ارجمند خواهد رسانيد.
آيا در معارف و تعاليم اين مكتب نخواندهاى كه:
من هر روز صبحگاهان و در تمام عمر خويش، با مولاى خود صاحبالزمان، عهد و پيمان مىبندم، و بر اين ميثاق نيز بس استوارم و از آن هيچ گاه باز نخواهم گشت. بارالها مرا از ياران و ياوران او و ... از آنان قرار بده كه در ميدان نبرد و در حضور او، شهد شهادت نوشيدهو فداىاو مىشوند.