ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٧ - فقط
بارالها، اگر در اين رهگذر، عمرم به سر آمد و از دنيا رفتم، هنگام ظهور، مرا از قبرم برون آر، در حالى كه كفنم همچون لباس رزمم باشد، و در راه يارى آن حضرت، شمشير از نيام بركشيده، نيزه به دست گرفته، و نداى آن امام همام را لبيك گويم.[١]
لطف اين تربيت والا و انسانساز در مكتب انتظار و محبت امام عصر، عليهالسلام، در اين است كه:
اولا: انسان «منتظر شهادت» مىسازد، و براستى چنين مىكند.
و ثانيا: حتى با سر آمدن اجل نيز، اين باب بسته نمىشود! بلكه اگر انسان حقيقتا جوهره انتظار و آمادگى شهادت را در جان خويش به وجود آورده باشد، هنگام ظهور به اذن الهى، به اين جهان برگشته[٢] و به ديدار يار و توفيق جهاد و سرانجام شهادت، آن هم در پاى ركاب امام زمان، عليهالسلام، نايل خواهد گشت.
پس در حقيقت، انتظار و محبت امام عصر، عليهالسلام، همان بستر و راهى است كه براى رسيدن به منزلت «منتظران شهادت» در مكتب قرآن، مىتوان بسرعت و باشتاب در آن ره سپرد و به مقصد نزديك گرديد.
و اين، از آن روست كه در مكتب انتظار، انسان با جوهره معرفت، محبت و اطاعت امام زمانش، مىتواند «خود را بسازد» و چنان از تعلقات و موانع انسانيت و تكامل رها گردد كه بحقيقت، آماده پرواز به كوى محبوب و منتظر شهادت شود.
فقط ...
آرى، فقط بايد در اين كوى، جدا گام نهاد
شمهاى از معرفت امام زمان بر لوح دل نوشت و جرعهاى از جام محبت آن عزيز نوشيد.
و سپس شاهد پرواز و معراج روح تشنه خويش بود.
ما، همه به مكتب امامت و ولايت امام عصر، عليهالسلام، معتقد هستيم و نوعا منتظر اوييم. چقدر فرق است كه كسى «بگويد»: حلوا شيرين است، و كسى كه حلوا را بچشد و حلاوت آن را با تمام وجود احساس كند!
آرى، عزيزان!
شما كه در حسرت آن روزها، آن معنويتها، و آن پروازها و معراجها به سر مىبريد! در اين وادى قرآنى پاى نهيد و بنگريد چه سان مىتوان آسان، اين راه را طى كرد و از «ميانبر» به مقصد نزديك شد.
نتيجه اينكه:
١- آدمى براى تكامل آفريده شده، و تكامل او رسيدن به مقام انسانيت و قرب حضرت حق است.
٢- اين جهان و امكاناتى كه در اختيار آدمى است، راه و وسيله رسيدن به اين مقصد عظيم است.
٣- بر اساس اين غايت و هدف حكيمانه الهى، راه فيض و نيل به تكامل براى انسان هميشه باز است و هيچ گاه بسته نمىشود.
٤- طى اين راه و رسيدن به مقام قرب، حتى به مرتبتشهيدان در همه زمانها امكانپذير است.
٥- از ديدگاه قرآن، انسان مؤمنى كه صادقانه به عهد بندگى خويش وفا كرده و به مرتبه «منتظر شهادت» برسد، در مقام و منزلتبا شهيدان يكسان خواهد بود.
٦- والاترين و عينىترين بستر حركت در اين مسير، مكتب انتظار امامعصر، عليهالسلام، است.
٧- ثواب يك يا بيستيا هزار شهيد يا غلتيدن در خون خود در راه خدا[٣] و مانند آن كه در روايات معتبر براى منتظر امام زمان، عليهالسلام، وارد شده، همه از اين ديدگاه بخوبى قابل توجيه عقلى و منطقى است.
٨- در اين مكتب، انسان مىتواند در فضايى بسيار معنوى و نورانى، تا آخر عمر زندگى كرده و براى درك محضر امام عصر، عليهالسلام، و نبرد در ركاب آن حضرت، حتى براى بعد از مرگ نيز اميدوار باشد.
سخن را با اين كلام شيواى امام شهيدان به پايان مىبريم كه:
جنگ ما، جنگ حق و باطل بود و تمام شدنى نيست. جنگ ما، جنگ فقر و غنا بود. جنگ ما جنگ ايمان و رذالتبود؛ و اين جنگ از آدم تا ختم زندگى وجود دارد. چه كوتهنظرند آنهايى كه خيال مىكنند چون ما در جبهه به آرمان نهايى نرسيدهايم، پس شهادت و رشادت و ايثار و از خودگذشتگى و صلابتبىفايده است ...[٤]
پىنوشتها:
[١]. بحارالانوار، ج
[٢]. اين تعبيرات از پيام امام خمينى، در وصف بسيج استفاده و اخذ شده است.
[٣]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٢٣.
[٤]. ترجمه فرازى از «دعاى عهد»، مفاتيحالجنان.
[٥]. اشاره به مساله «رجعت» كه از عقايد مسلم و مستدل شيعه است.
[٦]. ر. ك: الصدوق، محمد بن على بنالحسين، كمالالدين، ج ٢، ص ٣٧٧.
[٧]. از پيام امام خمينى، قدسسره، به حوزههاى علميه (٣/ ١٢/ ١٣٦٧)