در اين كتاب دعاها و زيارتهاى فراوانى هست كه در هيچ منبع ديگرى يافت نمى‌شود و مؤلف آن توسط استادش: «مهدى بن ابى حرب حسينى» از شيخ ابوعلى (پسر شيخ طوسى) روايت مى‌كند.

طبق اين بيان او با مرحوم طبرسى صاحب احتجاج معاصر مى‌باشد.[٢]

يك نسخه خطى از اين كتاب در كتابخانه مرحوم آيةالله مرعشى به شماره ٤٦٢ در ١٨١ ورق موجود است.[٣]

مؤلف مزار قديم، در اين اثر جاويد و ارزشمند خود، دعاى ندبه را توسط محمد بن على بن ابى قره، از كتاب ابو جعفر محمد بن حسين بزوفرى روايت كرده و فرموده است:

اين دعا براى حضرت صاحب‌الزمان، صلوات‌الله عليه‌وآله‌و عجل‌الله فرجه‌و فرجنا معه، مى‌باشد و مستحب است كه در چهار عيد بزرگ، شب و روز جمعه خوانده شود.

در اين نسخه دعاى شريف ندبه از ورق ١٧٣ شروع شده، در ورق ١٧٦ پايان مى‌يابد.

با توجه به اينكه مؤلف كتاب «مزار قديم» ناشناخته است، نمى‌توان به عنوان يك منبع موثق به آن اعتماد كرد، فقط مى‌توان آن را مؤيدى بر نقل ابن مشهدى، از ابن ابى قره، از بزوفرى قرار داد.

٥. رضى الدين على بن موسى بن طاووس حلى‌

سيدابن‌طاووس در كتاب گرانقدر «مصباح الزائر» در بخش زيارتهاى حضرت ولى‌عصر، ارواحنافداه، شش زيارت نقل كرده، آنگاه دعاى ندبه را به عنوان هفتمين زيارت، به نقل از «محمد بن على بن ابى قره» از «محمد بن حسين بن سنان بزوفرى» روايت كرده و فرموده است:

اين دعا براى حضرت صاحب‌الزمان، صلوات‌الله‌عليه، مى‌باشد و مستحب است كه در اعياد چهارگانه خوانده شود.[٤]

وى همچنين در كتاب شريف «اقبال» نيز تعدادى از دعاهاى اعياد اسلامى را مى‌شمارد، آنگاه مى‌فرمايد:

دعاى ديگرى است كه بعد از نماز عيد و در هر يك از اعياد چهارگانه خوانده مى‌شود.[٥]

آنگاه دعاى ندبه را نقل مى‌كند و در پايان مى‌افزايد:

هنگامى كه از دعا فارغ شدى، مهياى سجده در برابر پروردگار باش و بگو آنچه را كه ما با سندهاى خود از امام صادق، عليه‌السلام، روايت كرديم، كه فرمود: پس از اين دعا گونه راست‌خود را بر زمين بگذار و بگو: «سيدى سيدى ... كم من عتيق لك ... اى عزيز اى جميل.[٦]

از اين تعبيراستفاده مى‌شود كه سيد بن طاووس علاوه بر مزار كبير طريق ديگرى براى دعاى ندبه داشته است، زيرا در مزار كبير و مزار قديم اين قسمت اخير وجود ندارد و سيد تصريح كرده كه آنرا با سندهاى خود از امام صادق، عليه‌السلام، روايت كرده است.

٦. مولى محمد باقر مجلسى‌

علامه مجلسى دعاى ندبه را در كتاب گرانسنگ «بحارالانوار» به نقل از «مصباح الزائر» سيد بن طاووس نقل كرده‌[٧] و در پايان فرموده:

محمد بن مشهدى در مزار كبير فرموده است: محمد بن على بن ابى قره گفته: من دعاى ندبه را از كتاب ابوجعفر محمد بن حسين بن سفيان بزوفرى نقل كرده‌ام.[٨]

علامه مجلسى در كتاب «زاد المعاد» نيز دعاى شريف ندبه را نقل كرده و در سرآغاز مى‌فرمايد:

و اما دعاى ندبه كه مشتمل است‌بر عقايد حقه و تاسف بر غيبت‌حضرت قائم، عليه‌السلام، به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق، عليه‌السلام، منقول است، كه سنت است اين دعاى ندبه را در چهار عيد بخواند، يعنى: جمعه، عيد فطر، عيد قربان و عيد غدير.[٩]

علامه مجلسى همچنين در كتاب «تحفةالزائر» به دنبال اعمال سرداب مقدس مى‌فرمايد: