چهارپايان در امان باشند و درندگان سازش كنند. و زمين پاره هاى جگرش (گنجهاى پنهان و با ارزش خود) را بيرون مى ريزد ... پاره هاى جگر زمين ستونهايى از طلا و نقره مى باشد.

هشتمين اثر: دامها و چهارپايان زيادمى شوند. چنانكه در روايتى از ازپيامبر گرامى اسلام، صلى الله عليه وآله، آمده است:

يخرج فى آخر امتى المهدى؛ يسقيه الله الغيث و تخرج الارض نباتها و يعطى المال صحاحا وتكثر و تعظم الامة[٣]

در پايان امت من، مهدى، عليه السلام، خارج مى شود، خداوند با باران رحمتش او را سيراب مى كند، زمين گياهش رامى روياند، ثروت را به طور مساوى تقسيم مى كند، و دام در جهان زيادمى شود و امت اسلام بزرگ و شكوهمندمى گردد.

نهمين اثر: رفع مزاحمتها و ايجادآسايش براى عموم مردم است. چنانچه امام محمدباقر، عليه السلام، مى فرمايند:

وسع الطريق الاعظم و كسركل جناح خارج فى الطريق و ابطل الكنف و التازيب الى الطرقات‌[٤]

راههاى اصلى را توسعه مى دهد، بالكنهايى را كه به خارج جاده ها آمده و ازديگران سلب آزادى كرده است از بين مى برند، ناودانهايى را كه به كوچه هامى ريزد از بين مى برد.

دهمين اثر: پرده هاى ظلمت كنارمى رود. امام صادق، عليه السلام، دراين باره مى فرمايند:

ان قائمنا اذا قام اشرقت الارض بنور ربها و استغنى العباد عن ضوء الشمس و صار الليل والنهار واحدا و ذهبت الظلمة[٥]

چون قائم ما قيام كند، زمين به نورپروردگارش نورانى مى شود، و مردم ازنور خورشيد بى نياز مى شوند و شب وروز يكى مى شوند و تاريكى از بين مى رود.

يازدهمين اثر: ايجاد برادرى ومواسات ميان انسانهاست. چنانچه حضرت امام محمدباقر، عليه السلام، مى فرمايند:

اذا قام القائم جاءت المزاملة وياتى الرجل الى كيس اخيه فياخذحاجته لا يمنعه‌[٦]

هنگامى كه قائم ما قيام مى كند دوران برابرى و برادرى فرا مى رسد در آن زمان يك مسلمان آنچه نياز داشته باشد، ازجيب برادر مسلمانش برمى دارد و اومانع نمى شود.

پى نوشتها:

[١]. المقدسى السلمى الشافعى، عقد الدرر فى اخبارالمنتظر، ص ٤٠.

[٢]. السيوطى، جلال الدين عبدالرحمن، الحاوى للفتاوى، ج ٢، ص ٨٢.

[٣]. البخارى، اسماعيل بن ابراهيم، صحيح البخارى، ج ٢، ص ١٣٦.

[٤]. الكاظمى، السيدمصطفى، بشارة الاسلام، ص ٢٣٦.

[٥]. الحاكم النيسابورى، ابوعبدالله محمد، المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٥١٤.

[٦]. الطبرسى، ابوعلى الفضل بن الحسن، اعلام الورى باعلام الهدى، ص ٤٣٣.

[٧]. الحاكم النيسابورى، همان، ص ٥١٤.

[٨]. الصدر، السيدمحمد، تاريخ مابعدالظهور، ص ٧٧٤.

[٩]. المفيد، محمدبن محمدبن نعمان، الارشاد، ص ٣٦٥.

[١٠]. البحرانى، السيد هاشم، المحجة فيما نزل فى القائم الحجة، ص ١٨٥.

[١١]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٧٢.