ولادت محبوب انسانهاى حقجو رابه شما عزيزان تهنيت عرض مى كنم، به ارادتمندانى كه در اين مسجد گرانقدر (مسجد جمكران) در اين شب عزيز، گرد هم آمده ايد؛ بحثى كه امشب فكركرده ام حضور شما عرض كنم معناى لغت مهدى در احاديث است. البته مهدى در لغت به معنى هدايت شده است. ولى بحث اين است كه چرا امام عصر ما، ارواح العالمين فداه، را مهدى گفته اند؟ در كتب اهل سنت بحث ازوجود اقدس حضرت مهدى، عليه السلام، زياد مطرح شده است آنچه بنده احصا كرده ام در اين كتب حدودشصت و يك عنوان در اين زمينه آمده است. يكى از آنها عبارتست از اينكه لم سمى المهدى مهديا؛ چرا مهدى را مهدى ناميده اند ابن حماد مروزى در كتاب فتن و همينطور ساير علماى اهل سنت در كتابهاى خود حديثى را نقل مى كنند مبنى بر اينكه او را مهدى ناميده اند چون هدايت مى شود به خفاياو پنهانيها و رواياتى ديگر از اهل سنت نقل شده است كه وى الواح موسى، عليه السلام، را كه وحى در آن نوشته شده از محلى كه در آن پنهان است بيرون مى آورد و به وسيله آن با اهل تورات احتجاج مى كند؛ همينطور انجيل و زبور را بيرون مى آورد و با آنهانصارا و اهل زبور را مجاب نموده پيروخود مى سازد. خلاصه همانطور كه درروايات ما (شيعه) هم آمده است گنجهارا از زمين خارج مى كند ... خداوند او رابه رموز و اسرار عالم هستى هدايت مى كند.

در دعاى مخصوص شب نيمه شعبان خوانده ايد كه:

اللهم بحق ليلتنا هذه و مولودها ... وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا. كلمه تو اى خدا، امشب پايان نپذيرفت‌

يعنى انسانى كه به همه اسرار عالم اطلاع پيدا مى كند قدم به هستى نهاد.

نكته اينجاست كه چرا اين بزرگواراينطور است؟ چون هدف خلقت همين است، خداوند عالم را بر اساس هدفى آفريد، هدف را همه انبيا بيان كردند وهمه گفتند اين هدف وقتى كامل مى شودكه آخرين كلمه هستى تحقق پيدا كند وآن وجود اقدس حضرت مهدى، عليه السلام، است، همه بشارت داده اندكه او مى آيد و نهانها را آشكار مى كند وبشر را به حقيقت رهنمون مى شود.

از آن حضرت دو خطبه نقل شده است يك خطبه وقتى است كه حضرت مسيح، عليه السلام، به محضر امام زمان، عليه السلام، وارد مى شود درحاليكه آن حضرت وضو گرفته اند وآب وضو از محاسن مباركشان مى چكد و به كعبه تكيه مى دهد. مسيح دست مصافحه در دست او مى گذارد، امام، عليه السلام، خطاب به حضرت مسيح مى فرمايند: تقدم نصلى بك يعنى در جلو بايست تا به تو اقتدا كنيم. حضرت مسيح در جواب عرض مى كند: اين حق توست كه نماز بخوانى و ما به تو اقتدا كنيم و بدين ترتيب حضرت مسيح به آن حضرت اقتدا مى كند. اين خطبه را اهل سنت در كتابهاى خود نقل كرده اند اينجا مناسب است كه اين نكته را متذكر شوم كه اين مطالب جاى ترديدى ندارد. با بعضى از فلاسفه مسيحى در اروپا صحبت مى كرديم آنها دو نكته را مى گفتند كه به آن اعتقادكامل هم داشتند چراكه اين دو نكته برايشان مستند و مستدل بود يك نكته اينكه مى گويند: مسيح زنده است دوهزار سال است كه در آسمانهاست ودر زندگى ما حضور دارد؛ يعنى رفتارو كردار ما را مى بيند. نكته دوم كه جالبتر است اينكه مى گويند زندگى ما به يمن حيات اوست يعنى مسيح، عليه السلام، از خداى، جل و علا، فيض وجود و كمال را دريافت مى كند و به بشر مى دهد او واسطه فيض است ... بنابراين جايى براى شك و بحث ازاينكه يك نفر چطور مى تواند چند قرن زندگى كند باقى نمى ماند ... اين خطابه در كتاب فتن ابن حماد مروزى (كه درعصر عسكريين، عليه السلام، زندگى‌