بستن بر زلف معشوق دنيا را طريق وصل و نجات؛ و در اين ميانه جماعتى بزرگ از ميان جوانان تشنه لب كه جز يتيمان آل محمد، صلى الله عليه وآله، نيستند، هر دم سر در خانه اى دارند و پاى درراهى. بى گمان نتيجه اين همه سرگشتگى نسل نوپا جز دورماندن بيش از پيش از سرچشمه نور و روشنايى نيست.

نسلى كه فرا روى همه ما وشماست، بى آنكه حيات ملكى رابتمامى به تجربه نشسته باشد.

هيهات! كه در خيال خود ازسرزمينى ماوراء آبها، بهشت عدن مى سازد و ساز و برگ رحلت بدان ديار را فراهم مى كند.

چه مى توان گفت درباره جماعتى كه برگرفتن قبسى ازخرمن آتش هوى و هوس مغرب زمينيان را عامل نيل به آبادى دنيا وآبادانى دين و رونق مسلمانى مى پندارند؟

به كه مى توان شكايت برد كه بسيارى از مواد درسى و مباحث جارى در كلاسهاى درسى ودانشگاهى را بويژه در حوزه هاى علوم انسانى، آراء و اهوايى تشكيل مى دهند كه از تير رس نقد اهل قلم وآراء بزرگان اهل دين وسرچشمه هاى علم وحيانى دورمانده اند؟

اى كاش روزى معنى اين كلام را دريابيم كه فرموده بود:

طلب المعارف من غير طريقنااهل البيت مساوق لانكارنا

فرا رسيدن شعبان و برپايى جشن ميلاد، نقطه عطفى است تادانسته شود:

گوى توفيق و كرامت در ميان افكنده اند كس به ميدان رو نمى آرد سواران را چه شد؟

جوانان ما همان اندازه كه براى در امان ماندن از امواج انفعال، تشكيك و ترديد نيازمند معرفتى بزرگ درباره آن ميثاق بزرگ الهى و يگانه مرواريد درخشان درياى ولايت و امامت اند، نيازمندشناختى بزرگ درباره خصم اند. همو كه در هيات علم وهنر و مدنيت بر تمامى مقدورات و مقدرات ساكنان سرزمينهاى اسلامى سايه افكنده و بر آنست تا با تصرف چشمها و قلبها آرزوى دراز اولادبنى اسراييل را كه همانا محقق ساختن حكومت جهانى يهود است جامه عمل بپوشاند.

جوانان ما، چشم به راه آرمان بزرگى هستند كه به مدد بالهاى بزرگش مى توان بر همه كاستيهافائق آمد؛ آرزوى بلندى كه گردهاى رخوت و انفعال را از جان و جسمهادور سازد و آنان را در زمره چشم به راهان سپيده و نور وارد كند.

چرا انتظار را مبدل به نظريه اى نو و طرحى جامع نمى كنيم تا به مدد آن سه جريان فكرى، فرهنگى و علمى مردم روى به صلاح آرد و آنان را از بندغرب زدگى دويست ساله برهاند؟

چرا بحث از انتظار موعود رامبدل به يك استراتژى نمى كنيم تاديگر بار خاطره هاى جاويدان سالهاى انقلاب و جنگ در ميان كوى و برزن همه شهرهاى ما زنده شود؟ و تئوريهاى حقير و دنيايى سازمانهاى جهانى وابسته به مغرب زمينان چونان فانوسى حقيردر برابر خورشيدى عظيم روى به خاموشى آرد؟

چرا كتابهاى درسى دانش آموزانمان و سرلوحه قصه بلند تربيت نو نهالانمان را آنچنان آكنده از نام و ياد مهدى، عجل الله تعالى فرجه، نمى سازيم تافرزندان اين سرزمين همه عالم وآدم را از دريچه چشم موعودعليه السلام، بنگرند و به مدد ياد ونامش خود را از دام واماندگيهاى فرهنگى و مدنى برهانند؟

اينك، اين ما و اين نيمه شعبان، روزى كه عهدها نو مى شوند وخاطره ها رنگين تر از هر زمان خودرا مى نمايانند.

اللهم و سر نبيك محمدا، صلى الله عليه وآله، برؤيته و من تبعه على دعوته و ارحم استكانتنا بعده اللهم اكشف هذه الغمة عن هذه الامة بحضوره وعجل لنا ظهوره انهم يرونه بعيداو نريه قريبا برحمتك يا ارحم الراحمين‌

والسلام عليكم و رحمة الله وبركاته‌

پى نوشت:

[١]. سوره يوسف (١٢)، آيه ٨٨.