(به هر تقدير) زمان بسرعت مى گذرد و حوادث سياسى، اقتصادى و اجتماعى به همراه نشانه هاى طبيعى همگى به نزديك بودن اين حادثه عظيم اشعار دارند و اين درحالى است كه ما نه خود و نه فرزندانمان را براى آن آماده نكرده ايم. آماده ساختن نسل آينده ازجوانان و مردان در سطوح مختلف روانى، عقلى و بدنى به منظور پيشبازاز حادثه شريف ظهور قائم آل محمد، عليهم السلام، امرى بى نهايت مهم است.

بى گمان ايمان يك نفر به يك قضيه و پافشارى و ايمان او به لزوم به كرسى نشاندن آن، عهده دار به كرسى نشستن آن قضيه خواهد بودو اين نكته اى است كه همه روانشناسان به آن قائل هستند. اينك اگر يك نفر مى تواند آنچه را بر آن پافشرده به كرسى تحقق بنشاند، درصورتى كه مجموعه اى از افراد گردهم جمع شوند و توان فكرى خود رادر زمينه اى خاص به كار گيرند و به لزوم تحقق قضيه اى معين ايمان داشته باشند، چه خواهد شد؟! روانشناسان در پاسخ مى گويند: اگرچنين مجموعه اى از افراد تشكيل شود؛ بى ترديد قادر خواهند بود درطبيعت و در آنچه پيرامون آنهاست اثر گذاشته و بسترى مناسب براى تحقق آن قضيه فراهم آورند.

مؤسسات دينى انجيلى آمريكا واروپا آنچه را روانشناسان گفته انددر قضيه بازگشت دوباره مسيح به زمين پس از حادثه آرماگدون به كاربسته به اين گفته قائل اند كه بى گمان امكان تحقق هر نوع پيشگويى دروهله نخست به ايمان مردم به آن و به پافشارى شان بر ضرورت به كرسى نشستن آن و همچين به شمار نفرات آنهاو شمار نفرات كسانى بستگى دارد كه رهبرى كاروان تبليغاتى به راه افتاده براى تحقق بخشيدن به آن پيشگويى را بر عهده دارند.

(گذشته از مسيحيان) ما مسلمين هم با مساله بزرگى مواجه هستيم كه پيامبر ما محمد، صلى الله عليه وآله، واهل بيت آن حضرت، عليهم السلام، ازآن به ما خبر داده اند. اين مساله پيشگويى صادقانه اى است كه پاك شدن زمين از انواع ستمها وگرفتاريها و بر پايى اسلام در ربع مسكون آن بدان بستگى دارد. پس سزاوار است كه ما و فرزندانمان به خود آييم و ايمانمان را به ظهور قائم آل محمد عمق بيشترى بخشيده وپافشارى مان را بر لزوم تعجيل ظهورآن حضرت و نزديك شدن وقوع آن ژرفا دهيم و چنانكه سزاوار است شمار كسانى را كه به اين مساله ايمان دارند و براى پيشباز اين ظهورشريف و حوادث پيش از آن آمادگى دارند فزونى ببخشيم. نكات زيرپيشنهادهايى است براى وصول به اين اهداف:

١. اينكه تنها يكبار در سال و آن هم در جشن ميلاد به حضرت حجت توجه مى شود؛ كافى نيست.