ماهنامه موعود
(١)
شماره دوازده
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
جشن ميلاد، تجديد عهد با ميثاق خدا
٤ ص
(٥)
تمام نبوت، همه ولايت
٧ ص
(٦)
مهر يار، محور مودتها
١٢ ص
(٧)
موجبات محبت
١٢ ص
(٨)
محور محبتها
١٥ ص
(٩)
شعر و ادب
١٨ ص
(١٠)
بهار عدالت
١٨ ص
(١١)
غزل شكسته
١٨ ص
(١٢)
در فراق امام دوازدهم
١٩ ص
(١٣)
دوستداران ظهور
١٩ ص
(١٤)
ديدار يار غائب
٢٠ ص
(١٥)
شهر منتظران
٢٢ ص
(١٦)
درآمد
٢٢ ص
(١٧)
مفهوم انتظار و معناى آمادگى از مطالب اصلى و اساسى
٢٢ ص
(١٨)
عناصر اصلى تمدنها
٢٣ ص
(١٩)
علل اهميت سيما و كالبد مدينه
٢٤ ص
(٢٠)
الف) اعلام هويت
٢٤ ص
(٢١)
ب) هدايت ساكنان
٢٥ ص
(٢٢)
ج) تناسب محيط با زندگى منتظران
٢٥ ص
(٢٣)
د) زمينه سازى ظهور
٢٦ ص
(٢٤)
تجلى اصول اسلامى در مدينه
٢٦ ص
(٢٥)
بى عمر، زنده ايم ما
٣٠ ص
(٢٦)
چرا خداوند چنين كرد؟
٣٤ ص
(٢٧)
تكليف عاشقان
٣٥ ص
(٢٨)
سيد حميرى، شاعر اهل بيت
٣٦ ص
(٢٩)
مأموريت يك عقاب
٣٨ ص
(٣٠)
چگونه به هدايت رسيد؟
٣٨ ص
(٣١)
حادثه اى شگفت انگيز
٤٠ ص
(٣٢)
مهدويت در كشورهاى اسلامى در گفتگو با طلاب خارجى مقيم ايران
٤٢ ص
(٣٣)
چشم به راه سپيده
٤٦ ص
(٣٤)
تا مرز آبى يقين
٤٨ ص
(٣٥)
تحولات درونى مقدمه انقلاب بزرگ
٥٠ ص
(٣٦)
نرم افزار كتابخانه امام مهدى (عج)
٥٤ ص
(٣٧)
نخستين همايش فرهنگى ادبى بانوى كرامت
٥٥ ص
(٣٨)
شعر و ادب
٥٦ ص
(٣٩)
ژوليده تر از پاييز
٥٦ ص
(٤٠)
كى؟ كجا؟
٥٦ ص
(٤١)
باغ هاى جمكران
٥٧ ص
(٤٢)
نظريه پردازى درباره آينده جهان و جهان آينده قسمت دوم
٥٨ ص
(٤٣)
باران احسان
٦٦ ص
(٤٤)
برگ اشتراك موعود
٦٧ ص
(٤٥)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٤٦)
خلاصه اى از سخنرانى آية الله امامى كاشانى به مناسبت نيمه شعبان در مسجد جمكران
٧٠ ص
(٤٧)
ايرانيان و نقش آنان در دوران ظهور
٧٤ ص
(٤٨)
بررسى روايات
٧٤ ص
(٤٩)
1 روايت مبارزه بااعراب، براى بازگشت به اسلام
٧٤ ص
(٥٠)
2 روايت شيران بى فرار
٧٦ ص
(٥١)
3 روايت گوسفندان سياه و سفيد
٧٦ ص
(٥٢)
4 روايت ايرانيان، طرفداران اهل بيت
٧٧ ص
(٥٣)
5 روايت عجم، مورد اعتمادپيامبر
٧٧ ص
(٥٤)
6 روايت آيا مردم، كسانى جزفارسيان و روميان اند؟
٧٧ ص
(٥٥)
سلطان جهانم به چنين روز غلام است
٧٨ ص
(٥٦)
دانستنيهايى درباره حضرت مهدى، (عليه السلام)
٨٠ ص
(٥٧)
7 آيا امام زمان همسر و فرزند دارد؟
٨٠ ص
(٥٨)
معرفى كتاب
٨٣ ص
(٥٩)
آفتاب در حجاب
٨٣ ص
(٦٠)
دعاى ندبه روزنه اى به آفتاب
٨٣ ص
(٦١)
فرهنگ موعود (عج) (اعلام)
٨٣ ص
(٦٢)
مهدى (ع) آخرين سفير انقلاب (دوجلد در يك مجلد)
٨٣ ص
(٦٣)
شرح دعاى ندبه
٨٤ ص
(٦٤)
حديث نياز
٩٠ ص
(٦٥)
غرب و الگوهاى فرهنگى قسمت دوم
٩٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٥ - شرح دعاى ندبه

منزل داده اند سقف ندارد و آفتاب ما را اذيت مى كند، از شدت ضعف براى استراحت بيرون آمده ام وبايد زود به آن مكان برگردم.

ناگاه زنى بيرون آمده صدا زدكه: به كجا مى روى؟ كنايه از آن كه برگرد به خرابه مى ترسم غلامان يزيد ترا اذيت نمايند.

و جرى القضاء لهم بما يرجى له حسن المثوبه اذ كانت الارض لله يورثها من يشاء من عباده، والعاقبة للمتقين و سبحان ربناان كان وعد ربنا لمفعولا و لن يخلف الله وعده وهوالعزيزالحكيم.

و قضا و تقدير حق براى ايشان جارى شد به مصيبتى كه در مقابل آن اميدسزاى نيك و عاقبت خوبى مى باشد. زيراكه زمين ملك خداوند است و آنرا ميراث هركه بخواهد از بندگان خود قرار مى دهدو عاقبت كار براى پرهيزكاران است. ومنزه است خداى ما از عجز. بدرستى كه وعده خدا عملى خواهد شد. و خدا در وعده خود خلف نمى كند. و اوست غالب و حكيم.

شرح وظيفه هفدهم: اعتقاد به اينكه سر مظلوميت اين خانواده احياى دين است و در اين قطعه آن را بيان مى كند، كه اگر از راه حكمت وامتحان براى مردم مدتى دشمنان دين مانند، بنى اميه و بنى عباس، غالب شدند و داراى رياستى شدند، و خداوند راضى شد كه مصيبتهايى بر ائمه دين وارد آيد، براى آنست كه اهل ظلم منقرض گردند و دين رونق گيرد و مذهب حق غالب وشايع گردد، پس اين مصيبتها لطف است كه شرح آن در صفحه ١٥ گفته شد و براى آن استدلال مى كند به آيه ١٢٨ سوره (٧) اعراف:

إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ.

و مراد از آيه اينست كه زمين ملك خدا است و آن را نصيب بندگان پرهيزكار خود قرار داده وعاقبت براى ايشان است.

و خدا وعده فرموده كه دين حق غالب گردد، و اين امر واقع خواهدشد؛ زيرا كه اگر كسى به وعده خودعمل نكند يا از راه عجز است يا آنكه كار او از راه دانايى و حكمت خارج است؛ و نيز به آيه ١٠٨ سوره (١٧) بنى اسرائيل: سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا استدلال مى كنديعنى؛ كه خدا منزه از عجز و نقص است و مسلم است كه وعده او واقع خواهد شد.

و به آيه ٤٧ سوره حج (٢٢): وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ‌ استدلال مى كند كه چون خداوند حكيم است خلف نمى كند و به اين آيه قرآن: وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌ استدلال مى كند: كه خدا عزيز و غالب است پس عجز بر او روانيست و خداخلف نمى كند.

فعلى الاطائب من اهل بيت محمد و على، صلى الله عليهماوآلهما، فليبك الباكون؛ واياهم فليندب النادبون و لمثلهم فلتذرف الدموع وليصرخ الصارخون و يضج الضاجون ويعج العاجون‌

پس بر پاكيزگان از خانواده محمد وعلى، صلى الله عليهما، بايد گريه كنندگريه كنندگان و بر ايشان ناله زنند، ناله زنندگان؛ و براى مثل ايشان بايدريخته شود اشكها، و شيون كنندشيون كنندگان؛ و صيحه بزنند صيحه زنان و آه برآورند آه برآوردندگان.

شرح وظيفه هجدهم: گريه و ندبه وعزادارى بر مصيبات اهل بيت است و اين قطعه دعا تفريع بر قطعه سابق است. و علت اينكه گريه و ناله وشيون بر مصيبات اهل بيت ازمستحبات مؤكده است براى دو امرباشد: اول آنكه مظلوميت ايشان چون براى حفظ دين و بقاى مذهب حق بوده و نفع آن به همه عالميان رسيده، بايد همه مردم بر ايشان گريه كنند و عزادارى نمايند.

دوم، آنكه به گريه بر ايشان واقامه مجلس عزا و اجتماع در آن اقامه حق و اثبات حقانيت ايشان وابطال طريقه دشمنان ايشان شايع مى شود. لذا اين امر از تكاليف ومستحبات مؤكده است و از قطعه سابق معلوم شد كه مظلوميت ايشان براى برطرف كردن دشمنان دين و بقاى شريعت است. اين شعرمنسوب به اميرالمؤمنين، عليه السلام، است كه در زمان خلفافرموده: