ماهنامه موعود
(١)
شماره دوازده
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
جشن ميلاد، تجديد عهد با ميثاق خدا
٤ ص
(٥)
تمام نبوت، همه ولايت
٧ ص
(٦)
مهر يار، محور مودتها
١٢ ص
(٧)
موجبات محبت
١٢ ص
(٨)
محور محبتها
١٥ ص
(٩)
شعر و ادب
١٨ ص
(١٠)
بهار عدالت
١٨ ص
(١١)
غزل شكسته
١٨ ص
(١٢)
در فراق امام دوازدهم
١٩ ص
(١٣)
دوستداران ظهور
١٩ ص
(١٤)
ديدار يار غائب
٢٠ ص
(١٥)
شهر منتظران
٢٢ ص
(١٦)
درآمد
٢٢ ص
(١٧)
مفهوم انتظار و معناى آمادگى از مطالب اصلى و اساسى
٢٢ ص
(١٨)
عناصر اصلى تمدنها
٢٣ ص
(١٩)
علل اهميت سيما و كالبد مدينه
٢٤ ص
(٢٠)
الف) اعلام هويت
٢٤ ص
(٢١)
ب) هدايت ساكنان
٢٥ ص
(٢٢)
ج) تناسب محيط با زندگى منتظران
٢٥ ص
(٢٣)
د) زمينه سازى ظهور
٢٦ ص
(٢٤)
تجلى اصول اسلامى در مدينه
٢٦ ص
(٢٥)
بى عمر، زنده ايم ما
٣٠ ص
(٢٦)
چرا خداوند چنين كرد؟
٣٤ ص
(٢٧)
تكليف عاشقان
٣٥ ص
(٢٨)
سيد حميرى، شاعر اهل بيت
٣٦ ص
(٢٩)
مأموريت يك عقاب
٣٨ ص
(٣٠)
چگونه به هدايت رسيد؟
٣٨ ص
(٣١)
حادثه اى شگفت انگيز
٤٠ ص
(٣٢)
مهدويت در كشورهاى اسلامى در گفتگو با طلاب خارجى مقيم ايران
٤٢ ص
(٣٣)
چشم به راه سپيده
٤٦ ص
(٣٤)
تا مرز آبى يقين
٤٨ ص
(٣٥)
تحولات درونى مقدمه انقلاب بزرگ
٥٠ ص
(٣٦)
نرم افزار كتابخانه امام مهدى (عج)
٥٤ ص
(٣٧)
نخستين همايش فرهنگى ادبى بانوى كرامت
٥٥ ص
(٣٨)
شعر و ادب
٥٦ ص
(٣٩)
ژوليده تر از پاييز
٥٦ ص
(٤٠)
كى؟ كجا؟
٥٦ ص
(٤١)
باغ هاى جمكران
٥٧ ص
(٤٢)
نظريه پردازى درباره آينده جهان و جهان آينده قسمت دوم
٥٨ ص
(٤٣)
باران احسان
٦٦ ص
(٤٤)
برگ اشتراك موعود
٦٧ ص
(٤٥)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٤٦)
خلاصه اى از سخنرانى آية الله امامى كاشانى به مناسبت نيمه شعبان در مسجد جمكران
٧٠ ص
(٤٧)
ايرانيان و نقش آنان در دوران ظهور
٧٤ ص
(٤٨)
بررسى روايات
٧٤ ص
(٤٩)
1 روايت مبارزه بااعراب، براى بازگشت به اسلام
٧٤ ص
(٥٠)
2 روايت شيران بى فرار
٧٦ ص
(٥١)
3 روايت گوسفندان سياه و سفيد
٧٦ ص
(٥٢)
4 روايت ايرانيان، طرفداران اهل بيت
٧٧ ص
(٥٣)
5 روايت عجم، مورد اعتمادپيامبر
٧٧ ص
(٥٤)
6 روايت آيا مردم، كسانى جزفارسيان و روميان اند؟
٧٧ ص
(٥٥)
سلطان جهانم به چنين روز غلام است
٧٨ ص
(٥٦)
دانستنيهايى درباره حضرت مهدى، (عليه السلام)
٨٠ ص
(٥٧)
7 آيا امام زمان همسر و فرزند دارد؟
٨٠ ص
(٥٨)
معرفى كتاب
٨٣ ص
(٥٩)
آفتاب در حجاب
٨٣ ص
(٦٠)
دعاى ندبه روزنه اى به آفتاب
٨٣ ص
(٦١)
فرهنگ موعود (عج) (اعلام)
٨٣ ص
(٦٢)
مهدى (ع) آخرين سفير انقلاب (دوجلد در يك مجلد)
٨٣ ص
(٦٣)
شرح دعاى ندبه
٨٤ ص
(٦٤)
حديث نياز
٩٠ ص
(٦٥)
غرب و الگوهاى فرهنگى قسمت دوم
٩٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٥ - محور محبتها

داشته باشد، بنابراين امام و پيشواى زمان ما چه كسى است؟

شما را به خدا از بحث فرار نكنيد ومجادله به غير علم ننماييد، امامى كه عدم شناختنش، كفر به حساب بيايد، يعنى افراد بى معرفت در حق او درصف كفار و مشركين قرار گيرند، آيامى تواند حاكم غير معصوم باشد؟

ما قائل به امامت آن آقايى هستيم كه سنتش سنت نبوى است، و انبياظهورش را بشارت داده و حكومتش را مظهر قسط و عدل و آيينه ايزدنمامعرفى كرده اند.

محور محبتها

برادرى و اخوت مسلمين بايد براساس محور محبت خداوند و اوليا اوباشد، در تفسير آيه شريفه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا[١] مفسران شيعه و اهل سنت رواياتى نقل كرده اند مبنى براينكه حبل الله حضرت على، عليه السلام، است.[٢]

حضرت رسول اكرم، صلى الله عليه وآله، فرمود:

بنا يصبحون اخوانا بعدضلالة الفتنه كما بنا اصبحوااخوانا بعد ضلالة الشرك.[٣]

به وسيله ما مردم بعد از گمراهى فتنه به برادرى روى مى آورند همانطوركه به وسيله ما پس از گمراهى شرك برادر شدند.

در حديث كمى تدبر نماييد، نمى فرمايد بى يعنى به وسيله من، مى فرمايد بنا يعنى به وسيله ما پس محور برادرى، دوستى پيامبر، صلى الله عليه وآله، و اهل بيت ايشان است، احترام و تعظيم مقام بالا ووالاى ايشان است.

اخوت شيعه و دوستى و محبت گرم آنان با يكديگر به محبت آنان نسبت به رهبران معصوم برمى گردد. امروز نقطه اصلى مودتها و كانون مركزى و اساسى محبتهاى مؤمنان نسبت به يكديگر قلب عالم هستى، حضرت ولى الله الاعظم، عليه السلام، است.

كسانى كه خواهان تاليف قلوب اندبايد جامعه مسلمين اعم از اهل سنت و شيعه را به اين نقطه اصلى و محوراساسى؛ يعنى وجود مطهر و منور ومقدس حضرت ولى عصر، عليه السلام، توجه داده با بيان آياتى كه در مورد آن جناب است، تشريح رواياتى كه فريقين درباره آن حضرت نقل كرده اند و بيان وظايف در زمان غيبت، افكار را به اين باب بزرگ الهى سوق دهند.

در دعاى ندبه مى خوانيم:

اين مؤلف شمل الصلاح والرضا.

كجاست آقايى كه پراكندگى در اموردين و صلاح و رضاى مؤمنان را جمع مى كند؟

راستى چه سعادتمند هستندمردمى كه به ولى خداوند و وارث انبيا و ائمه طاهرين، عليهم السلام، حضرت مهدى، عليه السلام، مودت ودوستى ورزيده و در نتيجه اين حب، صفات محبوب را پيدا كرده اند. مگرنه اين است كه بر دوستى آثارى مترتب است، از جمله اينكه محب صفات محبوب را به خود مى گيرد.

و اين خود دليلى ديگر بر لزوم‌