ماهنامه موعود
(١)
شماره دوازده
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
سرمقاله
٢ ص
(٤)
جشن ميلاد، تجديد عهد با ميثاق خدا
٤ ص
(٥)
تمام نبوت، همه ولايت
٧ ص
(٦)
مهر يار، محور مودتها
١٢ ص
(٧)
موجبات محبت
١٢ ص
(٨)
محور محبتها
١٥ ص
(٩)
شعر و ادب
١٨ ص
(١٠)
بهار عدالت
١٨ ص
(١١)
غزل شكسته
١٨ ص
(١٢)
در فراق امام دوازدهم
١٩ ص
(١٣)
دوستداران ظهور
١٩ ص
(١٤)
ديدار يار غائب
٢٠ ص
(١٥)
شهر منتظران
٢٢ ص
(١٦)
درآمد
٢٢ ص
(١٧)
مفهوم انتظار و معناى آمادگى از مطالب اصلى و اساسى
٢٢ ص
(١٨)
عناصر اصلى تمدنها
٢٣ ص
(١٩)
علل اهميت سيما و كالبد مدينه
٢٤ ص
(٢٠)
الف) اعلام هويت
٢٤ ص
(٢١)
ب) هدايت ساكنان
٢٥ ص
(٢٢)
ج) تناسب محيط با زندگى منتظران
٢٥ ص
(٢٣)
د) زمينه سازى ظهور
٢٦ ص
(٢٤)
تجلى اصول اسلامى در مدينه
٢٦ ص
(٢٥)
بى عمر، زنده ايم ما
٣٠ ص
(٢٦)
چرا خداوند چنين كرد؟
٣٤ ص
(٢٧)
تكليف عاشقان
٣٥ ص
(٢٨)
سيد حميرى، شاعر اهل بيت
٣٦ ص
(٢٩)
مأموريت يك عقاب
٣٨ ص
(٣٠)
چگونه به هدايت رسيد؟
٣٨ ص
(٣١)
حادثه اى شگفت انگيز
٤٠ ص
(٣٢)
مهدويت در كشورهاى اسلامى در گفتگو با طلاب خارجى مقيم ايران
٤٢ ص
(٣٣)
چشم به راه سپيده
٤٦ ص
(٣٤)
تا مرز آبى يقين
٤٨ ص
(٣٥)
تحولات درونى مقدمه انقلاب بزرگ
٥٠ ص
(٣٦)
نرم افزار كتابخانه امام مهدى (عج)
٥٤ ص
(٣٧)
نخستين همايش فرهنگى ادبى بانوى كرامت
٥٥ ص
(٣٨)
شعر و ادب
٥٦ ص
(٣٩)
ژوليده تر از پاييز
٥٦ ص
(٤٠)
كى؟ كجا؟
٥٦ ص
(٤١)
باغ هاى جمكران
٥٧ ص
(٤٢)
نظريه پردازى درباره آينده جهان و جهان آينده قسمت دوم
٥٨ ص
(٤٣)
باران احسان
٦٦ ص
(٤٤)
برگ اشتراك موعود
٦٧ ص
(٤٥)
ميعادگاه منتظران
٦٨ ص
(٤٦)
خلاصه اى از سخنرانى آية الله امامى كاشانى به مناسبت نيمه شعبان در مسجد جمكران
٧٠ ص
(٤٧)
ايرانيان و نقش آنان در دوران ظهور
٧٤ ص
(٤٨)
بررسى روايات
٧٤ ص
(٤٩)
1 روايت مبارزه بااعراب، براى بازگشت به اسلام
٧٤ ص
(٥٠)
2 روايت شيران بى فرار
٧٦ ص
(٥١)
3 روايت گوسفندان سياه و سفيد
٧٦ ص
(٥٢)
4 روايت ايرانيان، طرفداران اهل بيت
٧٧ ص
(٥٣)
5 روايت عجم، مورد اعتمادپيامبر
٧٧ ص
(٥٤)
6 روايت آيا مردم، كسانى جزفارسيان و روميان اند؟
٧٧ ص
(٥٥)
سلطان جهانم به چنين روز غلام است
٧٨ ص
(٥٦)
دانستنيهايى درباره حضرت مهدى، (عليه السلام)
٨٠ ص
(٥٧)
7 آيا امام زمان همسر و فرزند دارد؟
٨٠ ص
(٥٨)
معرفى كتاب
٨٣ ص
(٥٩)
آفتاب در حجاب
٨٣ ص
(٦٠)
دعاى ندبه روزنه اى به آفتاب
٨٣ ص
(٦١)
فرهنگ موعود (عج) (اعلام)
٨٣ ص
(٦٢)
مهدى (ع) آخرين سفير انقلاب (دوجلد در يك مجلد)
٨٣ ص
(٦٣)
شرح دعاى ندبه
٨٤ ص
(٦٤)
حديث نياز
٩٠ ص
(٦٥)
غرب و الگوهاى فرهنگى قسمت دوم
٩٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨١ - ٧ آيا امام زمان همسر و فرزند دارد؟

امام زمان، عليه السلام، مطلع نيست مگر آن خدمتكارى كه متصدى كارهاى آن حضرت است.

با اين نقلى كه مرحوم نعمانى ذكرفرموده نمى توان به نقل شيخ طوسى استدلال كرد؛ زيرا اذاجاء الاحتمال بطل الاستدلال و به نظر مى آيد كلمه ولى هم بهتر است چون با كلمه مولى كه در انتهاى روايت آمده انسب است و سازگارتر.

مرحوم سيدبن طاووس، در كتابى به نام جمال الاسبوع كه جمع آورى و تدوين فرموده و اعمال هفته را ازشنبه تا جمعه با مستحبات و زيارات و اعمال ذكر نموده از حضرت رضا، عليه السلام، زيارتى نقل مى كند كه امام هشتم فرموده است: اين زيارت را براى امام زمان، عليه السلام، بخوانيد. در فقره اى از اين زيارت چنين آمده است:

اللهم اعطه فى نفسه و اهله وولده و ذريته و امته و جميع رعيته ما تقر عينه و تسر به نفسه ..[١]

خدايا به امام زمان، عليه السلام، درمورد خودش، خانواده و اولادش، و ذريه و امت و رعايايش آنقدر عطا فرما كه چشمش روشن و دلش شادمان گردد.

بنابراين زيارت امام زمان، عليه السلام، نه فقط اولاد بلكه ذريه يعنى نوه و غير آن هم دارد. اما به اين زيارت نامه دو اشكال وارد شده است. يكى اشكال سندى كه سندش ضعيف است و از اعتبار كافى برخوردار نيست و ديگر اينكه نظارتى به اين مطلب كه اهل و ذريه آن حضرت مربوط به دوران غيبت باشند ندارد بلكه شايد مربوط به دوران ظهور و حضور آن بزرگوارباشند.

همچنين سيدبن طاووس‌[٢] از امام هشتم، عليه السلام، زيارت ديگرى براى امام زمان، عليه السلام، نقل كرده كه در فقره اى از آن چنين آمده است:

اللهم صل على ولاة عهده والائمة من ولده‌[٣]

اما بايد توجه داشت در اين موردنيز دو نقل وجود دارد يكى الائمة من ولده و ديگرى الائمة من بعده وچون دو نقل محتمل هستند به هيچ كدام نمى توان استدلال بر مدعاكرد. البته ما مى دانيم كه بعد از امام زمان، عليه السلام، ائمه اى وجودندارد، حال يا فقها، يعنى نواب عام امام زمان منظور هستند كه داراى مقام ولايت مى باشند به قرينه كلمه ولاة عهد يا مطلب ديگرى مورد نظراست لكن به هر حال با وجود دو نقل، نمى توان بطور قطع به هيچ كدام استدلال و استناد كرد.

در كتاب بحارالانوار، علامه مجلسى، رضوان الله عليه،[٤] روايتى از امام صادق، عليه السلام، درباره حضرت صاحب الامر، عليه السلام، نقل مى كند كه فرمودند:

كانى ارى نزول القائم فى مسجد السهله باهله و عياله.[٥]

اين روايت هم سواى اشكال سندى‌[٦] نظارت به تشريف فرمايى وظهور حضرت دارد چون نزول درمسجد سهله را بيان مى فرمايدبنابراين نمى توان از آن دلالت برزمان غيبت رابرداشت كرد.