جناب رونالد آمريخ، پيش از فيلم ٢٠١٢، فيلم «روز استقلال» را ساخته بود. اثرى كه ويرانى دنيا را در چهارم جولاى، هم‌زمان با سالروز استقلال ايالات متّحده آمريكا نشان مى داد. اوّلين موضوع مورد اشاره رونالد آمريخ، تلاش براى واقعى جلوه دادن «دروغ بزرگ» است.

اين عبارت شنونده را به ياد جمله معروف وزير تبليغات هيتلر يعنى آقاى «گوبلز» مى اندازد. گوبلز گفته بود: «دورغ هر چه بزرگ‌تر باشد، مردم بيشتر باور مى كنند» ...

ويرانى دنيا در آخرالزّمان و در اثر سلسله‌اى از وقايع طبيعى مثل زلزله، سونامى و ذوب شدن يخ‌هاى قطبى.

محور عمومى همه آثار اكشن آپوكاليپس سينمايى هاليوود همين دروغ است، كه قرار شده همه مردم و به ويژه ساكنان غرب آن را باور بياورند و براى مقابله با آن مهيّا شوند.

بال به بال اين دروغ، دروغ «تأسيس حكومت جهانى بنى اسرائيلى» است كه گويا در ميان دريايى از خون و در فضايى آرمگدونى رخ مى نمايد. اين دومى را بنى اسرائيل، واپسينِ كين و حسدى كه درباره بنى اسماعيل پيدا كرد، از طرق مختلف به خلق عالم القاء و حُقنه ساخته است.

آن زمان كه حسب طرّاحى الهى، آنان دريافتند كه دين جهانى اسلام و مؤسّس حكومت جهانى از ميان خانواده پيامر آخرالزّمان، حضرت مهدى (ع) و از بين نوادگان اسماعيل بر خواهد خواست، به جاى تبعيّت و گردن گزاردن به حكم خدا، بنا را بر تحريف و توطئه گذاشتند.

مسيح (ع) را به دست روميان سپردند، ايشان را دروغزن و خود را منتظر مسيح يهودى اعلام كردند كه در آخرالزّمان از نسل اسرائيل برخواهد خواست تا مؤسّس حكومت جهانى بنى اسرائيل شود. محمّد بن عبدالله (ع)، پيامبر آخرالزّمان را منكر شدند، فرزندانش را به شهادت رساندند تا شايد نسل بنى اسماعيل منقرض و شانس تأسيس حكومت به بنى اسرائيل برسد و چنان از طرق مختلف «تحريف و تهديد» بر اين دروغ اصرار ورزيدند كه حتّى برخى مسلمانان ساده‌دل هم گمان بردند در واقعه شريف ظهور، حضرت عيسى (ع) نزول اجلال نموده و صاحب ركنى از حكومت جهانى اسلامى كه به پيامبر آخرالزّمان وعده داده شده بود، خواهد شد.

در حالى كه ايشان، يعنى حضرت عيسى (ع)، تنها به منظور تصديق امام زمان (ع) از نسل اسماعيل خواهد آمد و پس از آن به اذن خداوند رحلت و در زمين مدفون خواهد شد و موضوع تأسيس حكومت جهانى و ايجاد عدالت و ايفاى نقش مصلح كل، به تمامى مخصوص به مهدى موعود (ع) است و در اين واقعه سهمى جز تبعيّت و فرمانبردارى براى بنى اسرائيل نيست.

با اين دروغ، بنى اسرائيل سعى نمود تا بنى اسرائيل را «وارث» معرفى كند.

پاى فشارى انجيلى ها بر برخى آيات محرّف انجيل و تورات اين شبهه را باعث شده كه اينان مذهبى، مؤيّد عالم معنوى و كتب آسمانى و در زمره منتظرانند كه براى واقع شدن ظهور بال بال مى زنند. به همان سان كه در كليساهاى تلويزيونى به نمايش مى گذارند.

عموم بر و بچّه‌هاى مذهبى اين تصوّر غلط را از مسيحيان بنيادگراى وابسته به كليساهاى پروتستانى آمريكايى و انگليسى دارند.

اگر چنين ظنّى درباره اعضاى مثلث (بنيادگرايان بنى اسرائيلى، سينماگران بنى اسرائيلى و مردان سياسى خدمتگزار بنى اسرائيلى) مى رفت، نشانه‌هايى از رويكرد به اخلاق، معادانديشى و رحم و شفقت درباره بندگان خدا در آنها قابل شناسايى بود.

چه كسى مى تواند ظلم و ستم غيرقابل بخشش مردان سياسى كاخ سفيد را انكار كند؟ واپسين اين اهتمام براى «تثبيت بزرگ‌ترين دروغ تاريخ از طريق رسانه‌هاى مدرن»، موضوع «فريب مردم» و رهزنى عقل آنان خود را مى نمايد. همه تحريف‌هاى صورت بسته در تاريخ دراز بنى اسرائيل، جملگى مصروف جايگزين ساختن «مسيح و دجّال و دروغزن» به جاى «مسيح موعود» بوده است.

اين عمل، همان عمل شرير اشرار بنى اسرائيل است. به ويژه در اين سال‌ها كه احساس مى شود فرصت‌ها رو به كوتاهى گذارده و احتمال مى رود خورشيد «موعود مقدّس» از آسمان شرق اسلامى طلوع كند، همه قواى‌