بحثى بعد از اتحاد دو يمن به وجود آمده است و آن اينكه جنوبى‌ها هميشه حقوق مساوى را در قدرت و تقسيم ثروت مطالبه مى‌كردند و هميشه هم احساس مى‌كردند كه حقّشان ادا نمى‌شود، مثلًا در ١٩٩٤، يعنى چهار سال بعد از اتّحاد دو يمن وارد جنگ شدند و در آن نبرد خونين، شمالى‌ها موفق شدند جنوبى‌ها را سركوب كنند. الآن آن جريان دوباره زنده شده است و جدايى‌طلبان جنوب يمن به مركزيت عدن و ديگر استان‌هاى جنوبى الآن درخواست حكومتى خودمختار دارند و حكومت يمن در يك جبهه جدّى‌تر از نظر سياسى درگير است و آن جدايى‌طلبى جنوبيان است و جالب است كه رابطه بين حوثى‌ها و جريان‌هاى جنوب هم بد نيست و رابطه نسبتاً خوبى با هم دارند و شايد هم موضع سياسى آقاى الحوثى است كه آنها را هم به گونه‌اى با خود همراه كرده است. مثلًا به عنوان نمونه آنها يك تعداد زيادى از ارتش يمن را كه در اين جنگ‌هاى اخير اسير كردند و اوّلين كارى كه در جنگ قبلى كردند اين بود كه جنوبى‌ها را آزاد كردند و گفتند كه ما با جنوبى‌ها كارى نداريم. هر كس از جنوبى‌ها را در ارتش يمن اسير كرده بودند آزاد كردند.

٣. جبهه سومى كه يمن با آن دچار چالش جدى است وهابيان هستند. وهابيان هم على عبدالله صالح را كاملًا نمى‌پسندند و مايلند قدرت دست خودشان باشد و جريانى نسبتاً قوى هستند و عربستان هم در اصل از اين گروه حمايت مى‌كند و شما تصور نكنيد اكنون در اين جنگ اخير همسايه شمالى يمن به نفع على عبدالله صالح وارد جنگ شده است، ايده‌آل آنها اين است كه هم حكومت على عبدالله صالح و هم زيديه تضعيف شود. اينكه آنها در طول اين چهار، پنج سال به نوعى سكوت كرده بودند و نظاره‌گر درگيرى‌ها بودند و احياناً آتش بيار معركه بودند، به همين علّت است. يعنى آنها مى‌خواستند اين دو قدرت كاملًا تضعيف شوند. يعنى هم حكومت يمن و جريان سكولار حزب كنگره كه حاكم است و هم زيدى‌ها و در نتيجه جريان وهابى بالا بيايد. كه اتّفاقاً رئيس سابق مجلس يمن كه چند وقت پيش از دنيا رفت، عبدالله حسين الاحمر از هواداران جدى اين جريان وهابى و به نوعى عامل همسايه شمالى بود، مثل حريرى در لبنان، و الآن هم پسرانش از جايگاه نسبتاً قدرتمندى به خصوص در ميان قبائل برخوردارند. بنابراين ايده‌آل همسايه شمالى يمن اين است كه هم على عبدالله صالح و جريان سكولار و حزب كنگره شكست بخورد و هم زيدى‌ها تضعيف شوند و نتوانند در قدرت سهم جدّى داشته باشند و در عوض آن جريان الاحمر و جريان طرفدار آنها و وهابيت يمن بر سر كار بيايند كه اين يك خطر جدّى براى يمن و مردم آن است.

نقش سعودى‌ها در حوادث يمن‌

براى عربستان خطّ مرزى طولانى‌اش با يمن اهميت دارد. الآن يكى از خطوط پشتيبانى جريان الحوثى همين مرز گسترده هزار و چند صد كيلومترى است كه با عربستان دارند و نه عربستان و نه هيچ ارتش مقتدرى نمى‌تواند اين مرز را به طور كامل كنترل كند و آن طرف مرز هم در مناطقى زيدى مذهب هستند و با اينها روابط خوبى دارند و وضع اقتصادى‌شان هم خوب و درآمد سرانه بالاترى دارند و به اينها كمك مى‌كنند.

بنابر اين يكى از مشكلات سعودى‌ها در درگيرى با زيديان اين است كه شيعيان فقط داخل يمن نيستند مناطقى از مناطق هم مرز سعودى با يمن هم زيدى هستند و اين براى عربستان بسيار حائز اهميت است و به راحتى مناطق جنوبى عربستان كه شيعه‌نشين‌

- زيدى و اسماعيلى- است مى‌توانند از جريانات داخل يمن متأثر باشند. منتهى عربستان در كمين يك موقعيت مناسب بود.

عربستان از وقتى كه فهميد كه حجم قدرت حوثى‌ها چقدر زياد است (از جنگ چهارم به بعد) تصميم گرفت به حكومت يمن كمك كند. لذا در طول سال‌هاى اخير به صورت پنهان و آشكار به حكومت يمن كمك مى‌كرد كه بتواند در مقابل جريان الحوثى مقاومت كند.

جريان الحوثى بارها عربستان را متهم كرده كه به حكومت يمن كمك مى‌كنند، ولى عربستان تا حالا وانمود مى كرد كه بى‌طرف است. اتّفاقى كه افتاد اين بود