آن زهرها به قدرى سوزنده است كه پيش از آنكه آن را بنوشد گوشت صورتش در ظرف فرو مى‌ريزد، و چون آن را نوشيد گوشت و پوست بدنش چون مردارى گنديده از هم مى‌گسلد، و اهل محشر از پليدى او در رنجند، تا اينكه فرمان مى‌رسد او را به دوزخ برند، و باده نوش و باده ساز و باده گير همه در آتش خواهند سوخت، و فروشنده و خريدار و باربر و تحويلدار و كسى كه از بهاى آن استفاده مى‌كند همه در ننگ و گناه آن يكسانند. آگاه باشيد! هر كس آن را براى نوشيدن در اختيار يهودى يا مسيحى يا صائبى يا مردم ديگر قرار دهد، گناهش مانند گناه كسى است كه آن را نوشيده است. بدانيد كه هر كس آن را براى ديگرى بفروشد يا بخرد، خداوند هيچ نماز و روزه و حج و عمره‌اى را از او نمى‌پذيرد، مگر اينكه توبه كند و دست از آن بردارد، و چنانچه پيش از توبه بميرد بر خدا سزاوار است كه در برابر هر جرعه‌اى كه او در دنيا از آن نوشيده است شربتى از چرك و خون دوزخيان به وى بنوشاند.

سپس رسول خدا ٦ فرمود: آگاه باشيد كه خداوند شراب را به خصوص و نيز هر نوشيدنى مست‌كننده‌اى را حرام كرده است. بدانيد كه هر مسكرى حرام است.

و هر كس ربا بخورد، خداوند شكم او را به آن اندازه كه ربا خورده است از آتش دوزخ پر مى‌كند، و اگر از راه ربا مالى به دست آورد خداوند هيچ عملى را از او نمى‌پذيرد، و پيوسته تا هنگامى كه قيراطى از آن نزد اوست مورد لعنت خدا و فرشتگان خواهد بود.

و هر كس در دنيا به امانتى خيانت كند و آن را به صاحبش باز نگرداند به دين اسلام نخواهد مرد، و خدا را ملاقات مى‌كند در حالى كه بر او خشم گرفته است، آن گاه فرمان مى‌رسد كه او را به دوزخ برند، پس وى را براى هميشه در گوشه‌اى از جهنم فرو مى‌افكنند.

و هر كس به زيان مسلمانى يا كافرى از اهل ذمّه يا هر كس ديگرى شهادت دروغ دهد، روز قيامت او را به زبان مى‌آويزند و در پست‌ترين دركات دوزخ با منافقان خواهد بود. و هر كس به خدمتگزار يا غلام خود يا هر كس ديگرى بگويد: «تو را نمى‌پذيرم و نيكبختى تو را نمى‌خواهم» خداوند در روز قيامت به او خواهد گفت: «من نيز تو را نمى‌پذيرم و براى تو نيكبختى نمى‌خواهم، برو و در آتش دوزخ نابود شو».

و هر كس به همسرش چندان زيان برساند كه او ناچار شود براى رهايى خود مهرش را ببخشد، خداوند هيچ كيفرى را جز آتش دوزخ براى او نمى‌پسندد، زيرا خداوند همان گونه كه براى يتيم خشمگين مى‌شود براى زن نيز خشم مى‌كند.

و هر كس نزد سلطانى از برادر مؤمن خود بدگويى كند، چنانچه از آن سلطان نسبت به او بدى يا چيزى كه موجب ناراحتى او شود پديد نيايد، خداوند تمام اعمال‌