ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٥٧٥
هزار صدّيق، و چهل هزار هزار شهيد به او عطا مىكند، و چهل هزار هزار امّت را كه هر امّتى چهل هزار هزار نفرند مشمول شفاعت او مىگرداند، و براى او در هر بهشتى از بهشتها چهل هزار هزار شهر است، و در هر شهرى چهل هزار هزار كاخ قرار دارد، و در هر كاخى چهل هزار هزار خانه، و در هر خانهاى چهل هزار هزار اتاق، و در هر اتاقى چهل هزار هزار تخت، و بر هر تختى همسرى از حوريان است، و وسعت هر اتاقى از آن چهل هزار هزار برابر دنياست، و در برابر هر همسرى چهل هزار هزار خادم و چهل هزار هزار كنيز است، و در هر اتاقى چهل هزار هزار سفره، و بر هر سفرهاى چهل هزار هزار كاسه، و در هر كاسهاى چهل هزار هزار رنگ غذاست، چنان كه اگر جنّ و انس مهمان او شوند مىتواند همه را در كوچكترين اتاق آن جاى دهد و از آنان با انواع غذاها، نوشيدنيها، عطريات، لباسها، ميوهجات، تحفههاى گوناگون، سوغاتهاى مختلف از زيورها و جواهرات پذيرايى كند، و در هر اتاقى آنچه از اين چيزها لازم باشد به حدّ كافى موجود است و نيازى به اتاقهاى ديگر نيست.
و هنگامى كه مؤذّن اذان گويد و ذكر «اشهد ان لا اله الّا اللَّه» را بر زبان جارى كند چهل هزار هزار فرشته او را در برمىگيرند و همه بر او درود مىفرستند و براى وى طلب آمرزش مىكنند، و پيوسته تا پايان اذان در سايه رحمت خداست، و ثواب آن را چهل هزار هزار فرشته ثبت مىكنند و سپس آن را به سوى خدا بالا مىبرند.
و هر كس به سوى مسجدى از مسجدهاى خدا گام بردارد، در برابر هر قدمى كه برداشته، تا به خانهاش باز گردد ده حسنه براى او ثبت مىگردد، و ده گناه از او محو مىشود، و ده درجه براى او بالا مىرود.
و هر كس مراقب باشد كه هر كجا هست نماز خود را به جماعت بخواند، روز قيامت در ميان اولين گروه از سبقتگيرندگان، با چهرهاى تابناكتر از ماه شب چهاردهم، از صراط همچون برق جهنده مىگذرد، و براى او به هر شبانه روزى كه بر خواندن نماز جماعت مواظبت داشته پاداش يك شهيد خواهد بود.
و هر كس بر ايستادن در صف اول جماعت مراقبت كند تا تكبيرة الاحرام امام را درك نمايد، در صورتى كه با اين كار باعث آزار مؤمنى نشود، خداوند پاداشى مانند پاداش مؤذّن به او عطا مىكند و او را در بهشت از همان پاداش برخوردار خواهد ساخت.
و هر كس در كنار جادّهاى استراحت گاهى براى عابران بنا كند، خداوند روز قيامت او را بر مركبى از درّ برمىانگيزد، در حالى كه چهرهاش براى بهشتيان مىدرخشد، آن گاه با ابراهيم خليل ٧ در بارگاهش قرين و همدم مىشود، و اهل محشر مىگويند: