ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٥٤٧ - كيفر كسى كه از روى عمد ديگرى را بكشد

هيچ سخنى را از خدا پنهان دارد.

٤. سعيد ازرق مى‌گويد: امام صادق ٧ در باره كسى كه مرد مؤمنى را بكشد فرمود: هنگام مرگ به او گفته مى‌شود: مى‌خواهى يهودى يا نصرانى يا مجوسى بمير! ٥. ابو الجارود از امام باقر ٧ نقل كرده است كه فرمود: هر مقتولى خواه نيكوكار باشد يا بدكار- روز قيامت در حالى محشور مى‌شود كه با دست راست خود گريبان قاتل و با دست چپش سر او را گرفته و از رگهاى گلويش خون جارى است و مى‌گويد: پروردگارا، از اين شخص بپرس كه براى چه مرا كشت؟ پس اگر او را به فرمان خدا كشته باشد قاتل را به بهشت و مقتول را به دوزخ مى‌برند، و اگر او را به فرمان ديگرى كشته باشد به مقتول مى‌گويند: او را بكش همچنان كه تو را كشت. سپس خداوند هر گونه بخواهد در باره آن دو عمل مى‌كند.

٦. حفص بن بخترى از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: زنى به خاطر گربه‌اى دچار عذاب گرديد، زيرا آن را بسته بود و رهايش نكرد تا از تشنگى جان داد.

٧. حلبى از امام صادق ٧ نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود:

سركش‌ترين مردم در برابر خدا كسى است كه غير قاتل خود را بكشد و يا به كسى كتك بزند كه او را كتك نزده است.

٨. سليمان بن خالد مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

خداوند به موسى بن عمران ٧ وحى فرمود كه: اى موسى، به بزرگان بنى اسرائيل بگو: از كشتن نفس محترمه بپرهيزيد، زيرا هر كس از شما ديگرى را در دنيا به ناحق بكشد، من او را در آتش دوزخ صد هزار بار مانند كشتن او خواهم كشت.