ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٤٩٥ - كيفر گناهان

ديگرى را آفريد، و چون ديد همه پديده‌ها فرمانبردار او هستند به خود باليد و گفت:

چه كسى مانند من است؟ پس خداوند قطعه كوچكى از آتش فرو فرستاد. راوى مى‌گويد: گفتم: آن قطعه كوچك آتش چه بود؟ فرمود: قطعه آتش به اندازه يك انگشت بود. فرمود: پس آن فرشته با همه آنچه آفريده بود به آن آتش روى آورد و آتش همه را در كام خود فرو برد و به او نيز به سبب عجبى كه كرده بود رسيد.

كيفر كسى كه در برابر سائل خود را به كرى زند و با تكبّر بگذرد

١. عاصم كوفى مى‌گويد: امام صادق ٧ از پدرش نقل كرد كه رسول خدا ٦ فرمود: هر گاه كسى از امّت من در برابر سائل خود را به كرى زند و با تكبّر بگذرد، پروردگارم به عزّت خود قسم ياد كرده و فرموده است: به عزّتم سوگند كه برخى از آنان را به سبب برخى ديگر عذاب خواهم كرد.

كيفر دشمنى و خيانت‌

١. سكونى از جعفر بن محمّد ٧ از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: امّت من تا هنگامى كه به يك ديگر خيانت نكنند و اداى امانت كنند و زكات بدهند همواره در خير و خوبى خواهند بود، و اگر چنين نكنند به قحطى و خشكسالى گرفتار خواهند شد.

كيفر گناهان‌

١. ابو حمزه ثمالى از امام باقر ٧ نقل كرده است كه فرمود: بدانيد كه هيچ سالى نسبت به سال ديگر پر باران‌تر نيست، ولى هر كجا كه خدا بخواهد مى‌بارد. خداوند هنگامى كه قومى مرتكب گناه شوند، بارانى را كه در آن سال براى آنان مقدّر كرده است از ايشان مى‌گرداند و به سوى شوره‌زارها و درياها و كوهها مى‌فرستد، و گاهى خداوند «جعل» را به علّت اينكه بندگانش گناه كرده‌اند، با نفرستادن باران، در لانه و سوراخش عذاب مى‌كند، با اينكه خداوند راه بيرون شدن از سرزمين گناهكاران را براى آن حشره باز گذاشته است. سپس امام باقر ٧ فرمود: پس اى صاحبان بينش عبرت گيريد.