٣. نيز به همين سند نقل شده است كه آن حضرت فرمود: رجب ماه بزرگى است كه خداوند حسنات را در آن چند برابر مى‌كند و گناهان را مى‌زدايد. هر كس يك روز از ماه رجب را روزه بگيرد، آتش دوزخ به فاصله صد سال راه از او دور مى‌شود، و هر كس سه روز روزه بگيرد بهشت براى او واجب خواهد شد.

٤. ابو سعيد خدرى مى‌گويد: پيامبر خدا ٦ فرمود: آگاه باشيد كه ماه رجب ماه ساكت خداست، و آن ماه بزرگى است، و از آن روى «اصمّ» ناميده شده است كه هيچ يك از ماهها نزد خداوند در حرمت و فضيلت به آن نمى‌رسد، و مردم جاهليت نيز آن را در دوران خود بزرگ مى‌شمردند، و هنگامى كه اسلام آمد، تنها بر عظمت و فضيلت آن افزود. آگاه باشيد كه رجب ماه خدا، و شعبان ماه من، و رمضان ماه امّت من است.

بدانيد كه هر كس يك روز از رجب را از روى ايمان و براى خشنودى خدا روزه بگيرد، در خور بزرگ‌ترين خشنودى خدا خواهد شد، و روزه او در آن روز خشم خدا را خاموش خواهد كرد، و درى از درهاى دوزخ را به روى او خواهد بست، و اگر زمين را پر از طلا كنند و به او بدهند بالاتر از روزه آن روز نيست، و جز با اين حسنات با هيچ چيزى از دنيا پاداش او كامل نمى‌شود، به شرط آنكه روزه را فقط براى خدا انجام داده باشد، و چون شام كند ده دعاى مستجاب خواهد داشت. اگر چيزى از دنيا را بخواهد، خداوند يا آن را به او عطا مى‌كند و يا بهتر از آن را كه بالاترين خواسته اوليا و دوستان و برگزيدگان خداست براى او ذخيره مى‌سازد. و هر كس دو روز از رجب را روزه بگيرد، هيچ كس از اهل آسمان و زمين نمى‌تواند كرامتى را كه او نزد خدا دارد وصف كند، و براى او پاداشى نوشته مى‌شود مانند پاداش ده نفر از راستگويانى كه در دوران عمر خود- هر چند طولانى باشد- يك دروغ هم نگفته‌اند، و در قيامت مانند آن ده نفر شفاعت مى‌كند، و در زمره آنان محشور مى‌شود، تا آنكه وارد بهشت مى‌گردد و از رفقاى آنان به شمار مى‌آيد.

و هر كس سه روز از رجب را روزه بگيرد، خداوند ميان او و آتش دوزخ، خندق يا ديوارى قرار مى‌دهد كه طول آن به اندازه فاصله هفتاد سال راه است، و هنگام افطار خداوند به او مى‌گويد: حق تو بر من واجب شد، و محبت و دوستى من بر تو لازم گشت. اى فرشتگان من، من شما را گواه مى‌گيرم كه گناهان قديم و جديدش را بخشيدم. و هر كس چهار روز از رجب را روزه بگيرد، از تمام بلاها از قبيل ديوانگى و خوره و پيسى و فتنه دجّال در امان خواهد بود، و از عذاب قبر ايمان مى‌گردد، و براى او پاداشى مانند پاداش خردمندان توبه كار بازگشت‌كننده نوشته مى‌شود، و نامه عملش را در زمره نخستين عبادت‌كنندگان به دست راستش مى‌دهند.