ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٣٦١ - پاداش مصافحه كردن مؤمن با برادر دينى خود

شاخه‌اى از درخت بادام تلخ ببر و آن را بر سينه خود بگذار. آدم ٧ چنين كرد و خدا آن ترس و وحشت را از او برطرف ساخت. و فرمود: هر كس مى‌خواهد مسافت براى او كوتاه شود، عصايى از چوب بادام تلخ با خود بردارد.

پاداش كسى كه با عمامه از خانه بيرون رود

١. على بن رئاب از مردى نقل كرده است كه امام صادق ٧ فرمود: هر كس عمامه بر سر نهد و از خانه بيرون رود، من ضامنم كه به سلامت به خانواده‌اش باز گردد.

٢. ابراهيم مى‌گويد: حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر ٧ فرمود: هر كس براى سفرى با عمامه از خانه خارج شود و تحت الحنك بياويزد، من ضامنم كه گرفتار دزد يا غرق شدن در آب و يا سوختن در آتش نشود.

پاداش كسى كه نامى از اهل بيت پيامبر ٦ نزد او ببرند و او گريه كند

١. بكر بن محمّد ازدى مى‌گويد: امام صادق ٧ به من فرمود: آيا شما خاندان گرد هم مى‌نشينيد و از ما سخن مى‌گوييد؟ گفتم: آرى فدايت شوم. فرمود: من اين گونه مجالس را دوست دارم. آرى، امر ما را زنده كنيد، زيرا هر كس ما را ياد كند، يا نزد او يادى از ما بشود و به اندازه بال مگسى اشك از ديده‌اش روان گردد، خداوند گناهان او را- هر چند از كفهاى دريا بيشتر باشد- مى‌آمرزد.

پاداش دوستى اهل بيت عليهم السّلام‌

١. نيز به همين سند از امام صادق ٧ نقل شده است كه فرمود: دوستى ما خاندان گناهان را از بندگان خدا فرو مى‌ريزد، چنان كه باد سخت برگها را از درختان فرو مى‌ريزد.

پاداش كسى كه حاجت مسلمانى را برآورد

١. نيز به همين سند از امام صادق ٧ نقل شده است كه فرمود: هيچ مسلمانى حاجت مسلمانى را برنمى‌آورد مگر اينكه خداوند او را ندا مى‌كند كه پاداش تو بر من است و من براى تو به چيزى جز بهشت راضى نيستم.

پاداش مصافحه كردن مؤمن با برادر دينى خود

١. اسحاق بن عمّار مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: قدر و منزلت خدا را هيچ‌