ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٥٤٩ - كيفر كسى كه حادثهاى پديد آورد يا پديد آورنده آن را پناه دهد

٩. عبد الرحمن بن اسلم از پدرش نقل كرده است كه امام باقر ٧ فرمود: هر كس از روى عمد مؤمنى را بكشد، خداوند همه گناهان او را بر قاتل مى‌نويسد و مقتول از آن گناهان پاك مى‌گردد، و اين همان سخن خداوند است كه [از قول پسران آدم نقل‌] فرموده است: «من مى‌خواهم تو زير بار گناه من و گناه خود بمانى تا از دوزخيان باشى» [مائده، ٢٩].

كيفر كسى كه در ريختن خون مسلمانى شركت كند يا بدان راضى باشد

١. ابو حمزه از امام باقر يا امام صادق ٨ نقل كرده است كه فرمود: نزد رسول خدا ٦ آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا، در مسجد جهينه كشته‌اى افتاده است. رسول خدا ٦ برخاست و به طرف آن مسجد به راه افتاد. اين خبر گوش به گوش رسيد و همه نزد پيامبر ٦ حاضر شدند.

پيامبر ٦ پرسيد: اين مرد را چه كسى كشته است؟ گفتند: اى رسول خدا، ما نمى‌دانيم. فرمود: كشته‌اى از مسلمانان در ميان مسلمانان باشد و قاتل آن معلوم نشود؟ سوگند به آن خدايى كه مرا به حق مبعوث كرده، اگر اهل آسمانها و زمين در ريختن خون مسلمانى شركت كنند يا بدان راضى باشند خداوند همه را به صورت در آتش دوزخ سرنگون خواهد ساخت.

٢. ابو عبيده از امام باقر ٧ نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: آگاه باش، مبادا كسى كه به ريختن خون مردم دست گشاده است تو را به شگفت بياورد، زيرا او در پيشگاه خدا قاتلى دارد كه هرگز نخواهد مرد.

كيفر كسى كه حادثه‌اى پديد آورد يا پديد آورنده آن را پناه دهد

١. حسن بن على بن بنت الياس مى‌گويد: از امام رضا ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

رسول خدا ٦ فرموده: خداوند لعنت كرده است كسى را كه حادثه‌اى پديد آورد يا