ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٣٢٥ - پاداش مؤمنى كه در سرزمين غربت از دنيا برود

در حالى كه بزرگ‌ترين هدفش دنيا باشد، خداوند مهر تنگدستى بر پيشانى‌اش مى‌نهد و كارش را آشفته مى‌كند، و از دنيا بيش از آنچه براى او مقرر شده است بهره‌اى نمى‌برد.

پاداش نيكى كردن‌

١. ابو محمّد وابشى مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر گاه بنده مؤمنى احسان كند، خداوند براى هر حسنه‌اى هفتصد برابر به او پاداش مى‌دهد، و همين است سخن خداوند بزرگ: وَ اللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ (يعنى: خدا براى هر كه بخواهد پاداش را چندين برابر مى‌كند).

پاداش دوستى و دشمنى و بخشش و امساك در راه خدا

١. سعيد اعرج مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: محكم‌ترين دستگيره‌هاى ايمان اين است كه براى خدا دوست بدارى، و براى خدا دشمن بدارى، و براى خدا ببخشى، و براى خدا دريغ دارى.

پاداش مؤمنى كه گناهى كرده و پشيمان شده است‌

١. هشام بن سالم از يكى از راويان از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه در شبانه روز چهل گناه كبيره براى او پيش بيايد و او از آنها پشيمان شود و بگويد: «استغفر اللَّه الّذى لا اله الّا هو الحىّ القيّوم، بديع السّموات و الارض ذا الجلال و الإكرام و أسأله أن يتوب علىّ» مگر اينكه خدا او را مى‌بخشد. و كسى كه هر روز به بيش از چهل گناه كبيره دست بيالايد خيرى در او نخواهد بود.

پاداش مؤمنى كه در سرزمين غربت از دنيا برود

١. ابو محمّد وابشى و يكى ديگر از راويان از امام صادق ٧ نقل كرده‌اند كه فرمود:

هر مؤمنى كه در سرزمين غربت از دنيا برود و در آنجا گريه‌كننده‌اى نداشته باشد، تمام نقاط روى زمين كه خدا را در آن عبادت مى‌كرده براى او گريه مى‌كنند، و جامه‌هايش نيز بر او مى‌گريند، و همچنين درهاى آسمان كه اعمالش از آن بالا مى‌رفته و دو فرشته موكّل او براى وى گريه مى‌كنند.