گرفته، و بر اين ديدگان كه از روى مهر و محبت به ما اشك از آنها جارى شده، و بر اين دلها كه در مصيبت ما بيتاب گشته و سوخته، و بر اين فريادها كه براى مظلوميت ما كشيده شده است رحمت آور. پروردگارا، من اين جانها و پيكرها را به تو مى‌سپارم تا در روزى كه همه تشنه‌اند از حوض كوثر سيرابشان كنى».

پس امام ٧ پيوسته اين دعا را در حالى كه در سجده بود تكرار مى‌كرد. چون فارغ شد، به آن حضرت گفتم: فدايت شوم، آنچه من از شما شنيدم اگر در باره كسى نيز باشد كه خدا را نمى‌شناسد، گمانم اين است كه آتش دوزخ هرگز به او نمى‌رسد. به خدا سوگند، آرزو مى‌كنم كه كاش به حجّ مستحب نرفته بودم و قبر حسين ٧ را زيارت مى‌كردم. امام ٧ به من فرمود: اى معاويه، خانه تو كه به قبر حسين ٧ بسيار نزديك است، چه چيز مانع زيارت تو شده و چرا آن را ترك كرده‌اى؟ گفتم فدايت شوم، نمى‌دانستم ثواب آن تا اين حد است. فرمود: اى معاويه، شمار كسانى كه در آسمان براى زائران قبر حسين ٧ دعا مى‌كنند بيشتر از كسانى است كه در روى زمين براى آنان دعا مى‌كنند. مبادا زيارت او را براى ترس از كسى ترك كنى. هر كس از روى ترس زيارت او را ترك كند به قدرى افسوس خواهد خورد كه آرزو مى‌كند كاش قبر آن حضرت در دسترس او بود. آيا دوست ندارى كه خداوند پيكر و سياهى تو را در ميان گروهى ببيند كه رسول خدا ٦ براى آنان دعا مى‌كند؟ آيا دوست ندارى كه فرداى قيامت در زمره كسانى باشى كه فرشتگان با آنان مصافحه مى‌كنند؟ آيا دوست ندارى ندارند كه به كيفرش گرفتار شوند؟ آيا دوست ندارى كه فرداى قيامت از گروهى باشى كه با رسول خدا ٦ مصافحه مى‌كنند؟ ٤٥. اسحاق بن عمّار مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: هيچ يك از فرشتگان آسمانها و زمين نيست مگر اينكه از خداوند براى زيارت قبر حسين ٧ رخصت مى‌طلبد، و پيوسته گروهى از آنان براى زيارت آن حضرت به زمين فرود مى‌آيند و گروهى بالا مى‌روند.

٤٦. داود رقّى مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند در ميان آفريدگان خود هيچ مخلوقى را بيشتر از فرشتگان نيافريده است. در هر شامگاه هفتاد هزار فرشته فرود مى‌آيند و تمام شب بر گرد خانه كعبه طواف مى‌كنند تا سپيده‌