٧. على بن سليمان در حديثى مرفوعه از امير مؤمنان على بن ابى طالب ٧ نقل كرده است كه فرمود: گروه مرجئه با پيشواى خود همه نابينا محشور مى‌شوند، و برخى از كسانى كه از امّت ديگرند وقتى آنان را مى‌بينند مى‌گويند: ما امّت محمّد را جز نابينا نمى‌بينيم! به آنان گفته مى‌شود: اينان از امت محمّد ٦ نيستند، زيرا حق و باطل را جا به جا كردند و آيين محمّد را دگرگون ساختند، از اين رو خود تغيير يافتند و دگرگون گشتند. (مقصود از «مرجئه» كسانى هستند كه گنهكاران را معذور مى‌داشتند.) ٨. سعيد بن ابى سعيد بلخى مى‌گويد: از حضرت ابو الحسن موسى بن جعفر ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند به هنگام هر نمازى كه نمازگزار به جاى مى‌آورد رحمتش را بر بندگان مؤمن و كسانى كه اعتقاد درست دارند فرو مى‌فرستد و بر بعضى از اين مردم نيز لعنت مى‌فرستد. راوى مى‌گويد: گفتم: فدايت شوم، اين لعنت براى چيست؟ فرمود: به سبب اينكه حق ما را انكار كردند و ما را دروغگو شمردند.

٩. ابو خديجه مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: روز قيامت شيطان ملعون را با گمراه‌كننده اين امّت مى‌آورند در حالى كه آنها را با دو افسار خشن و بزرگ كه همچون كوه احد است به صورت بر زمين مى‌كشند و به سوى دوزخ مى‌برند و راه عبور يكى از درهاى دوزخ به سبب اين دو بسته مى‌شود.

١٠. سليمان ديلمى مى‌گويد: از امام صادق ٧ در باره آيه‌ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ پرسيدم، فرمود: مقصود قائم آل محمد ٧ است كه با شمشير آنان را فرو مى‌گيرد. راوى مى‌گويد: گفتم: مقصود از «وجوه يومئذ خاشعة» چيست؟ فرمود:

مقصود اين است كه چهره‌هايى در آن روز تسليم‌اند و قدرت مخالفت و سرپيچى ندارند. گفتم: معناى «عاملة» چيست؟ فرمود: آنها به غير آنچه خدا نازل كرده بود عمل كرده‌اند. گفتم: مراد از «ناصبة» چيست؟ فرمود: براى رهبرى غير اولى الأمر تلاش نموده‌اند. گفتم: تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً چه معنايى دارد؟ فرمود: در دنيا هنگام ظهور قائم ٧ به آتش جنگ و در آخرت به آتش دوزخ مى‌سوزند.

١١. مفضّل بن عمر مى‌گويد: امام صادق ٧ از پدرش ابو جعفر ٧ نقل كرده است‌