نمك آنها را نيز بر عهده مى‌گرفتيم. خداوند هيچ چيزى را نيافريده است مگر اينكه براى آن خزانه دارى مقرر كرده كه از آن مراقبت كند، ليكن صدقه را خود بر عهده گرفته است. پدرم چون به سائل چيزى مى‌داد، آن را پس مى‌گرفت و مى‌بوسيد و مى‌بوييد و دوباره به سائل مى‌داد، و اين براى آن بود كه صدقه پيش از آنكه به دست سائل برسد به دست خدا مى‌رسد، و مى‌فرمود: من دوست دارم كه آنچه را خدا گرفته است برگيرم. در حقيقت صدقه دادن در شب خشم پروردگار را فرو مى‌نشاند، و گناهان بزرگ را محو مى‌كند، و حساب را آسان مى‌گرداند. و صدقه دادن در روز مال را فراوان مى‌كند و بر عمر آدمى مى‌افزايد. عيسى بن مريم ٧ زمانى از كنار دريا مى‌گذشت، قرص نانى از غذاى خويش را به دريا افكند. يكى از يارانش گفت: اى روح اللَّه، و اى كلمه خدا، چرا چنين كردى؟ اين خوراك تو بود! فرمود: اين كار را براى آن كردم كه حيوانى از حيوانات دريا آن را بخورد. پاداش اين كار نزد خدا بسيار بزرگ است.

دعاى سائل در حق كسى كه صدقه دهد

١. ابو بصير از امام صادق ٧ از حضرت على بن الحسين ٧ نقل كرده است كه فرمود: هر كسى بر بينواى ناتوانى تصدّق كند و آن بينوا در آن حال براى او دعا نمايد دعايش مستجاب مى‌شود.

پاداش مهلت دادن به بدهكار تنگدست‌

١. سدير مى‌گويد: امام باقر ٧ فرمود: روز قيامت گروهى محشور مى‌شوند و در سايه عرش جاى مى‌گيرند. چهره‌هايشان از نور، و لباسهايشان نيز از نور است و بر تختهايى از نور مى‌نشينند. پس خلايق به آنان نظر مى‌كنند و مى‌گويند: اينان پيامبرانند! در آن حال منادى از زير عرش ندا مى‌دهد كه اينان پيامبران نيستند. مردم مى‌گويند: اينان شهيدانند. منادى از زير عرش ندا مى‌كند كه اينان شهيدان نيستند، اينان كسانى‌اند كه كار را بر مؤمنان آسان مى‌گرفتند و به بدهكار تنگدست مهلت مى‌دادند تا گشايشى براى او حاصل شود.

پاداش بخشيدن بدهى مؤمن‌

١. ابراهيم بن عبد الحميد مى‌گويد: به امام صادق ٧ گفتم: عبد الرحمن بن سيابه از كسى طلبى داشت و آن مرد وفات كرد. ما به او پيشنهاد كرديم كه وى را حلال كند، ولى‌