ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - انصاري محلاتي، محمد رضا - الصفحة ٥٣٣ - كيفر كسى كه حيله كند و مردم را فريب دهد

نمى‌گنجد، و دو دل نيز در يك سينه جاى نمى‌گيرد، و انديشه‌هاى مخالف نيز در يك درون پديد نمى‌آيد.

كيفر كسى كه شخصى را لعنت كند كه در خور لعنت نيست‌

١. على بن ابى حمزه مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: لعنت چون از دهان گوينده‌اش بيرون بيايد متردّد مى‌ماند، اگر طرف را سزاى لعنت ديد بر او وارد مى‌شود، و گر نه به گوينده آن باز مى‌گردد.

كيفر كسى كه به كفر مؤمنى گواهى دهد

١. از جابر جعفى نقل شده است كه امام باقر ٧ فرمود: هيچ كس به كفر ديگرى گواهى نمى‌دهد جز اينكه كفر به يكى از آن دو باز مى‌گردد، اگر بر كافرى گواهى دهد راست گفته است، و اگر بر مؤمنى شهادت دهد كفر به او باز مى‌گردد. از طعنه زدن بر مؤمنان بپرهيزيد.

كيفر كسى كه حيله كند و مردم را فريب دهد

١. سكونى از جعفر بن محمد ٧ از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: از ما نيست كسى كه با مسلمانى مكر كند.

٢. هشام بن سالم در حديثى مرفوعه نقل كرده است كه على ٧ فرمود: اگر جايگاه مكر و فريب در آتش دوزخ نبود من در مكر ماهرترين مردم عرب بودم.

٣. زاذان مى‌گويد: از على ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: اگر نبود اينكه از رسول خدا ٦ شنيدم كه مى‌فرمود: «جايگاه مكر و فريب و خيانت در آتش است» من در نيرنگ ماهرترين مردم عرب بودم.