٢. عتيبه نى‌فروش از امام صادق ٧ از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: بهشت مشتاق دوستان على ٧ است و نور آن به سرعت دوستان على ٧ را پيش از ورود به بهشت در همين دنيا فرا مى‌گيرد، و آتش دوزخ نيز بر دشمنان على ٧ در همين دنيا پيش از ورود به دوزخ خشم مى‌گيرد و خروش خود را نسبت به آنان شديد مى‌كند.

٣. از ابان بن تغلب نقل شده است كه امام صادق ٧ فرمود: دشمن خاندان پيامبر ٦ هر چند در عبادت كوشش كند، سرانجام مشمول اين آيه‌ عامِلَةٌ ناصِبَةٌ، تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً [غاشيه، ٣- ٤] خواهد شد. توضيح: اين دو آيه در باره كسانى سخن مى‌گويد كه در دنيا رنجى كشيده‌اند ولى در قيامت به حالشان سود ندارد و به آتشى سوزان در آيند.

٤. عبد اللَّه بن سنان مى‌گويد: امام صادق ٧ فرمود: ناصبى كسى نيست كه آشكارا دشمن اهل بيت باشد، زيرا كسى را نخواهى يافت كه بگويد: من محمّد و آل محمّد : را دشمن مى‌دارم، بلكه ناصبى كسى است كه با شما شيعيان آشكارا دشمنى مى‌كند و مى‌داند كه شما ما را دوست مى‌داريد و از ما پيروى مى‌كنيد.

٥. حمران بن اعين از امام باقر ٧ نقل كرده است كه فرمود: اگر همه فرشتگان كه خدا آنان را آفريده، و همه پيامبران كه خدا آنان را به رسالت برانگيخته، و همه راستى پيشگان و شهيدان در باره كسى كه دشمن ما خاندان است شفاعت كنند و از خدا بخواهند كه او را از آتش دوزخ نجات دهد، خداوند هرگز او را از آتش دوزخ نجات نخواهد داد. خداوند در كتاب خود فرموده است: ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً [كهف، ٣] (براى هميشه در آن خواهند ماند). توضيح: آيه مذكور در باره مؤمنان و ماندگار بودن آنان در بهشت است و ممكن است استناد امام ٧ به آن با قطع نظر از آيه قبل و بر اساس دلالت اطلاق لفظ باشد. برخى نيز گفته‌اند ممكن است نقل اين آيه اشتباه راوى باشد و امام ٧ به آيه‌ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ‌ كه در باره دوزخيان است استناد كرده باشد.

٦. جابر جعفى مى‌گويد: امام باقر ٧ فرمود: هر كس زشتى آن ستمهايى كه به ما شده و حقوقى كه از ما تباه گرديده و گرفتاريهايى كه بدان دچارشده‌ايم را نشناسد، با كسى كه اين جنايات را در حق ما مرتكب شده است شريك خواهد بود.