١٦. ميسّر، فروشنده بردگان سياه مى‌گويد: بر امام صادق ٧ وارد شدم و به آن حضرت گفتم: فدايت شوم، همسايه‌اى دارم كه من شب براى نماز از صداى او بيدار مى‌شوم. گاهى مشغول خواندن قرآن است و آيات را مكرّر مى‌خواند و گريه و زارى مى‌كند و گاهى دعا مى‌كند [و يا خدا را تسبيح مى‌گويد. فرمود: جز اينكه از دشمنان است‌]. من آشكارا و پنهانى در باره او تحقيق كردم، به من گفتند: او از همه محرّمات الهى دورى مى‌كند. امام ٧ فرمود: اى ميسّر، آيا به آنچه تو اعتقاد دارى معتقد است؟ گفتم: خدا بهتر مى‌داند.

اين گذشت تا آنكه سال بعد به حج رفتم و از حال آن مرد پرسيدم، متوجه شدم كه معرفت به ولايت اهل بيت ندارد. وقتى بر امام صادق ٧ وارد شدم و از حال آن مرد به حضرت خبر دادم، همان سخن سال گذشته را تكرار فرمود و پرسيد: آيا به آنچه تو اعتقاد دارى معتقد است؟ گفتم: نه. فرمود: اى ميسّر، كدام نقطه روى زمين از همه جا حرمتش بيشتر است؟ گفتم: خدا و رسول او و فرزند پيامبرش بهتر مى‌دانند. فرمود:

اى ميسّر، ميان ركن و مقام باغى است از باغهاى بهشت، و ميان قبر رسول خدا ٦ و منبرش نيز بوستانى از بوستانهاى بهشت قرار دارد. به خدا قسم اگر خداوند به بنده‌اى عمر بسيار دهد و او ميان ركن و مقام و ميان قبر و منبر پيامبر هزار سال خدا را عبادت كند، و سپس او را مظلومانه در بسترش مانند گوسفند زاغ چشم سر ببرند، و خدا را در حالى ملاقات كند كه به ولايت ما معتقد نباشد، بر خدا سزاوار است كه او را به چهره در آتش دوزخ بيفكند.

١٧. سدير صيرفى مى‌گويد: از امام باقر ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: دشمن على ٧ از دنيا نمى‌رود مگر اينكه جرعه‌اى از آب سوزان دوزخ به او مى‌آشامانند و فرمود: بر كسى كه مخالف اين امر [ولايت‌] باشد يكسان است، خواه نماز بگزارد يا زنا كند.

١٨. در حديث ديگر امام صادق ٧ فرمود: كسى كه دشمن ما خاندان است براى او تفاوت نمى‌كند چه نماز بخواند و روزه بگيرد، و چه زنا كند و دست به سرقت زند، به هر حال او در آتش دوزخ است. آرى، او در آتش دوزخ خواهد بود.

١٩. هشام بن سالم مى‌گويد: به امام صادق ٧ گفتم: نظر شما در باره كسى كه به‌