لوط ٧ از كنار ديوار مى‌رفت و فرشتگان از وسط راه حركت مى‌كردند. لوط ٧ گفت: اى فرزندان من، از اينجا بياييد. گفتند: بزرگ ما به ما فرمان داده است كه از وسط جادّه عبور كنيم.

لوط پيوسته تاريكى شب را غنيمت مى‌شمرد. ابليس ملعون كودكى را از دامن زنى ربود و آن را در چاه افكند. [زن فرياد كشيد و] همه مردم فرياد كنان بر در خانه لوط گرد آمدند. وقتى چشمشان به آن نوجوانان در خانه لوط افتاد گفتند: اى لوط، تو هم در كار ما واردشده‌اى! لوط ٧ گفت: «اينان مهمانان منند، آبروى مرا نريزيد». گفتند: اينها سه نفرند، يكى را براى خود برگير و دو نفر ديگر را به ما بسپار. لوط ٧ نوجوانان را وارد اتاق كرد و گفت: اى كاش كسانى داشتم كه شما را از من دور مى‌كردند.

قوم لوط هجوم آوردند و در خانه لوط را شكستند و لوط را به زمين افكندند. جبرئيل به او گفت: «ما فرستادگان پروردگار توييم، آنان نمى‌توانند به تو آسيبى برسانند» پس مشتى ريگ برگرفت و به صورت آنها پاشيد و گفت: «رويهايتان تيره باد». همه مردم شهر كور شدند. لوط ٧ به فرشتگان گفت: اى فرستادگان خدا، پروردگار من به شما در باره اين مردم چه فرمان داده است؟ گفتند: مأمورشده‌ايم كه سحرگاهان آنان را عذاب كنيم. گفت: من حاجتى به شما دارم.

گفتند: حاجت تو چيست؟ گفت: هم اكنون آنان را عذاب كنيد. گفتند: اى لوط، وعده‌گاه آنان صبح است، مگر صبح نزديك نيست؟ اينك دخترانت را برگير و از اين شهر كوچ كن و همسرت را باقى بگذار.

امام باقر ٧ فرمود: خدا رحمت كند لوط را، اگر مى‌دانست چه كسانى با او در اتاقند، آن‌گاه كه گفت: «كاش در برابر شما نيرويى داشتم يا به تكيه گاهى استوار پناه مى‌جستم» درمى‌يافت كه او پيروز خواهد بود. راستى چه تكيه گاهى استوارتر از جبرئيل بود كه با او در اتاق حضور داشت؟ خداوند به پيامبرش محمّد ٦ فرموده است: «اين كيفر از اين ستمكاران نيز دور نيست» يعنى اگر ستمكاران امّت تو نيز كار زشت قوم لوط را مرتكب شوند دچار اين كيفر خواهند شد.

٣. رسول خدا ٦ فرموده است: هر كس به نزديكى كردن با مردان اصرار ورزد نمى‌ميرد تا اينكه مردان را به سوى خود فراخواند.

٤. از امام صادق ٧ در باره مردى كه با پسرى نوجوان درآميخته بود نقل شده است كه فرمود: اگر دخول كرده باشد، خواهر آن نوجوان هرگز بر او حلال نيست.

٥. و نيز فرمود: اگر روا بود كه مجرمى را دو بار سنگسار كنند، لواطكننده دو بار